Μπορεί να υπάρξει ελπίδα; Μπορεί η πράσινη ενέργεια να αποκτήσει … πράσινο, ευχάριστο και αισιόδοξο πρόσημο;
Η ανήθικη και παράνομη μεθόδευση να τέμνεται ένα ενιαίο έργο σε 16 χωριστές επενδύσεις (και μάλιστα ως “Ενεργειακές Κοινότητες”) σε έναν από τους πιο κρίσιμους βιότοπους για αρπακτικά στα Βαλκάνια γίνεται επειδή τα Ακαρνανικά Όρη και οι κτηνοτρόφοι τους είχαν ήδη εγκαταλειφθεί στην τύχη τους.
Τα φωτοβολταϊκά αναπτύσσονται πάνω στην πιο παραγωγική και εύφορη γη (όπως στον κάμπο της Κατούνας και χωρίς καμία προοπτική αποκατάστασης με τόσο τσιμέντο που έχουν από κάτω) επειδή αυτή είχε ήδη απαξιωθεί. Έτσι είναι ευκολότερο να αναπτυχθούν ΑΠΕ σε τέτοια γη, για λίγα χιλιάρικα, παρά σε κάποια ήδη υποβαθμισμένη όπως η μεγάλη έκταση ΝΔ του Αγρινίου η οποία παραμένει χώρος μπαζών και “αδρανών υλικών”
Οι μόνοι που δίνουν ελπίδα είναι οι ενεργοί πολίτες και οι επαγγελματίες. Απελπιστικά μόνοι και με “φραγή” απο οποιαδήποτε διέξοδο στα ΜΜΕ.
Ως Περιφερειακή Παράταξη, προσπαθούμε να ξεπεράσουμε την απογοήτευσή μας και να βοηθήσουμε, έστω, στο ξεκαθάρισμα της κατάστασης σε μια αποκαρδιωμένη κοινωνία. Τα διαθέσιμα μέσα είναι ελάχιστα, αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση από την ανασύνταξη της πολιτικής οικολογίας.
Κώστας Παπακωνσταντίνου
τ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
