Η απόφαση του Β΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας για το σκάνδαλο των υποκλοπών ήταν πραγματικά ιστορική.
Ο Δικαστής, όπως και ο Εισαγγελέας του Μονομελούς Δικαστηρίου τόλμησαν να σηκώσουν το βάρος της ουσιαστικής δικαστικής διερεύνησης ενός σκανδάλου που συντάραξε την Ελλάδα, μέσα από τις ρωγμές που είχε αφήσει το πόρισμα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση, το οποίο και κατέληγε στην άσκηση ποινικής δίωξης κατά τεσσάρων ιδιωτών και δεν διαπίστωνε κάποια σχέση των παράνομων παρακολουθήσεων με τις νόμιμες διατάξεις άρσης τηλεφωνικού απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Στο πόρισμά του ο κ. Ζήσης ζητούσε την ποινική δίωξη των “ιδιωτών” και την παραπομπή τους για «παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας» και «παράνομη πρόσβαση σε σύστημα πληροφοριών», ενώ για την τρίτη κατηγορία που τους αποδιδόταν, αυτή της παραβίασης των προσωπικών δεδομένων, θεώρησε ότι δεν πληρούνταν τα κριτήρια για τη δίωξή τους σε βαθμό κακουργήματος, ούτε μπορούσε να στοιχειοθετούν τα ποινικά αδικήματα της Παραβίαση μυστικών της Πολιτείας και της Κατασκοπείας.
Οι παραλείψεις του εισαγγελικού πορίσματος ήταν ΑΝΑΝΤΙΛΕΚΤΑ σοβαρές. Μέσα από τις ρωγμές που αυτό προκάλεσε στη Δικαιοσύνη και στο Κράτος Δικαίου, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε το εντελώς αντίθετο.
Οι 4 “ιδιώτες” κρίθηκαν ένοχοι για τα πλημμελήματα της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, της παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, αλλά και της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών ή δεδομένων.
Μετέτρεψε την κατηγορία για κάποιες πράξεις από κατ’ εξακολούθησιν σε κατά συρροήν. Απέκλεισε την αναγνώριση ελαφρυντικών λόγω “του μεγέθους της εγκατάστασης, της στράτευσης αγνώστων ατόμων, της εμπλοκής μυστικών υπηρεσιών με σαφή γνώση του παράνομου υλικού και της δυνατότητας αποθήκευσης δεδομένων σε συνδυασμό με το ότι η εταιρεία συνέχισε τη δραστηριότητά της μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου”.
Αποφάσισε τέλος τη διαβίβαση των πρακτικών της δίκης και της απόφασης στην Εισαγγελία Πρωτοδικών με σκοπό το «άνοιγμα» πέντε νέων ερευνών σε βάρος των τεσσάρων κατηγορουμένων, οκτώ επιπλέον προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση, αλλά και “σε βάρος κάθε άλλου προσώπου” για το οποίο μπορεί να προκύψουν ευθύνες κατά τη διάρκεια των ερευνών.
Η δικαστική διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών θα συνεχιστεί, πλέον με νέες ποινικές διώξεις, οι οποίες θα φέρουν τελικά στο φως όχι μόνο το πολυδαίδαλο σύστημα παράνομων παρακολουθήσεων, αλλά και την εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών, των κρατικών παραγόντων και των συνεργών τους σε πολιτικό επίπεδο.
Η δικαίωση για τον αγώνα που έδωσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης είναι διπλή.
Πρώτον, γιατί ο ίδιος δεν υποχώρησε μπροστά στο τείχος της πολιτικής και δικαστικής προστασίας που στήθηκε για να καλύψει τους πραγματικούς υπευθύνους αυτού του σκανδάλου.
Και δεύτερον γιατί η χθεσινή καταδικαστική απόφαση “εγκαλεί” τους υπουργούς, βουλευτές της ΝΔ, κρατικούς αξιωματούχους οι οποίοι δεν αντέδρασαν στις παρακολουθήσεις τους, στην ενδεχόμενη παραβίαση των μυστικών της Πολιτείας (που περιείχαν τα κινητά τηλέφωνα ορισμένων εξ’ αυτών), συγκάλυψαν με τη σιωπή τους τις παραβιάσεις του Κράτους Δικαίου και “αναντίλεκτα” πια βρίσκονται σήμερα σοβαρά εκτεθειμένοι. Να πως η δικαστική απόφαση από την αίθουσα του ταπεινού Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών έρχεται να ανατρέψει την υποτιθέμενη επικοινωνιακή κυριαρχία της συγκάλυψης του σκανδάλου και να δημιουργήσει γεγονότα τόσο για τη συνέχιση της δικαστικής έρευνας όσο και για την ενσωμάτωση της απόφασής του στη δίκη ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μετά την προσφυγή σε αυτό του Ν. Ανδρουλάκη.
Θεόδωρος Παπαθεοδώρου
τ. υφυπουργός – βουλευτής Αχαΐας ΠΑΣΟΚ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
