Αφορμή για την σημερινή μου παρέμβαση αποτελεί, το mail που ήρθε στην Ένωση από σωματείο, σχετικά με την τελική φάση του πρωταθλήματος Κ-21 Ανδρών.
Επέλεξα μια γενική αναφορά, καθώς η ειδικότερη τοποθέτησή μου θα γίνει την Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026, μετά την ολοκλήρωση και των δύο αναπτυξιακών πρωταθλημάτων, δηλ. Κ-21 Αγοριών και Κ-20 Γυναικών.
Τότε θα κάνω τον απολογισμό, αλλά πρωτίστως θα απαντήσω αναλυτικά στις αιτιάσεις και τις κατηγορίες που θα δουν την δημοσιότητα.
Νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε πως ο αθλητισμός δεν λειτουργεί με βάση το «μας συμφέρει» ούτε προσαρμόζεται κατά το δοκούν στις εκάστοτε επιθυμίες ή συγκυρίες.
Λειτουργεί με κανόνες.
Με διαδικασίες.
Με θεσμικό πλαίσιο που διασφαλίζει την ισονομία και τον σεβασμό απέναντι σε όλα τα σωματεία.
Οι προκηρύξεις των πρωταθλημάτων, οι κανονισμοί και οι αποφάσεις των διοικητικών οργάνων δεν αποτελούν διακοσμητικά κείμενα.
Είναι το συμβόλαιο εμπιστοσύνης μεταξύ της διοργανώτριας αρχής και των σωματείων.
Όταν ένα σωματείο δηλώνει συμμετοχή, αποδέχεται ρητά τους όρους.
Δεν μπορεί εκ των υστέρων να τους ερμηνεύει κατά το δοκούν, ούτε να ζητά εξαιρέσεις επειδή άλλαξαν οι ισορροπίες ή τα δεδομένα.
Η λογική «να δούμε τι μας εξυπηρετεί τώρα» είναι βαθιά προβληματική.
Διότι αν γίνει αποδεκτή ως πρακτική, τότε καταλύεται η έννοια της ισονομίας.
Αν ένας κανονισμός εφαρμόζεται επιλεκτικά, τότε δεν είναι κανονισμός – είναι εργαλείο πίεσης.
Και ο αθλητισμός δεν μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο ευκαιριακών διαπραγματεύσεων.
Ο σεβασμός στα σωματεία δεν εκφράζεται με εξυπηρετήσεις.
Εκφράζεται με ίση μεταχείριση.
Με καθαρούς όρους για όλους.
Με σταθερότητα στις αποφάσεις.
Μόνο έτσι διασφαλίζεται η αξιοπιστία της Ένωσης και η εμπιστοσύνη των συμμετεχόντων.
Οι διοικήσεις των Ενώσεων και των Ομοσπονδιών έχουν θεσμική υποχρέωση να εφαρμόζουν όσα έχουν αποφασιστεί.
Όχι να υποκύπτουν σε πιέσεις.
Όχι να δημιουργούν προηγούμενα που αύριο θα στραφούν εναντίον της ίδιας της διοργάνωσης.
Η συνέπεια δεν είναι ακαμψία. Είναι προϋπόθεση δικαιοσύνης.
Σε έναν υγιή αθλητικό χώρο, οι διαφωνίες είναι θεμιτές.
Οι προτάσεις βελτίωσης είναι καλοδεχούμενες.
Όμως όλα αυτά οφείλουν να γίνονται εντός του πλαισίου και στους χρόνους που προβλέπονται.
Όχι εκ των υστέρων και όχι με όρους πίεσης.
Η ισονομία δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Οι κανόνες δεν είναι προαιρετικοί.
Και ο αθλητισμός οφείλει να παραμένει χώρος αρχών – όχι συγκυριακών διευκολύνσεων.
Θα είμαι ξεκάθαρος.
Ο αθλητισμός δεν είναι χώρος ευκαιριακών διευθετήσεων. Δεν είναι πεδίο διαπραγμάτευσης ανάλογα με το ποιος πιέζει περισσότερο.
Είναι θεσμός. Και οι θεσμοί λειτουργούν με κανόνες.
Θεόδωρος Κανελλόπουλος
