Στο πλαίσιο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, ο Αχαιός Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου είχε σειρά ουσιαστικών επαφών με κορυφαίους πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια κρίσιμη συγκυρία για το μέλλον της διεθνούς ασφάλειας, της δημοκρατίας και του πολυμερούς συστήματος. 
Μεταξύ άλλων, συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό της Ισπανίας Pedro Sánchez, την Αμερικανίδα βουλευτή Alexandria Ocasio-Cortez, τον Γερουσιαστή Chris Coons, την Nancy Pelosi, πρώην Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής Kaja Kallas και την Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέα του NATO, Radmila Šekerinska.
Παράλληλα, συμμετείχε σε συζήτηση με ειδικούς στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, με έμφαση στην ανάγκη οι νέες τεχνολογίες να υπηρετούν τη δημοκρατία και το κοινό καλό, σε αντιδιαστολή με τη σημερινή υπερσυγκέντρωση ισχύος στα χέρια των ολιγαρχών των ψηφιακών πλατφορμών.
Στις παρεμβάσεις του υπογράμμισε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να παραμένει απλός παρατηρητής των εξελίξεων ούτε να εξαρτάται από τρίτες δυνάμεις, αλλά οφείλει να καταστεί ενεργός διαμορφωτής τους.
Τόνισε ιδιαίτερα ότι, σε έναν κόσμο αυξανόμενης αστάθειας, γεωπολιτικών ανταγωνισμών και αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου, η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει τη στρατηγική της αυτονομία, να υπερασπιστεί με συνέπεια τις δημοκρατικές αρχές και να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την ειρήνη, την ασφάλεια, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη σταθερότητα, τόσο στην ήπειρό μας όσο και διεθνώς. Τομείς όπως η άμυνα, καθώς και η ψηφιακή και ενεργειακή αυτονομία, αποτελούν αναγκαίες επιλογές μιας νέας στρατηγικής.
Παράλληλα, οι επαφές του με εκπροσώπους των δημοκρατικών δυνάμεων της Ρωσίας επιβεβαίωσαν ότι η υπεράσπιση της δημοκρατίας δεν αποτελεί ζήτημα γεωπολιτικής σκοπιμότητας, αλλά ζήτημα αρχής. Η Ευρώπη οφείλει να παραμείνει σταθερή στις αξίες της, στηρίζοντας όσους αγωνίζονται για ελευθερία, κράτος δικαίου και δημοκρατική λογοδοσία.
Ο Γιώργος Παπανδρέου στο Μόναχο στάθηκε στην επιτακτική ανάγκη η Ευρώπη να ανακτήσει την πολιτική της βούληση και αυτοπεποίθηση. Σε μια περίοδο όπου το διεθνές σύστημα επανακαθορίζεται με γνώμονα το «δίκαιο του ισχυρού», η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι απλώς γεωγραφικός χώρος, οφείλει να είναι πολιτική δύναμη, σύμμαχος υπεύθυνων δυνάμεων διεθνώς, φορέας αξιών, κράτους δικαίου και πυλώνας ειρήνης.
Η επιλογή είναι σαφής και η πρόκληση υπαρξιακή για την Ευρώπη: είτε θα διαμορφώσει το μέλλον της είτε θα το διαμορφώσουν άλλοι γι’ αυτήν, χωρίς αυτήν.
