Ανοιχτή Επιστολή της Αναστασίας Στεφανοπούλου στην Περιφέρεια για την Δίβρη της Πατρών – Τριπόλεως
Η πρόσφατη καθίζηση στην Εθνική Οδό Πατρών–Τριπόλεως (111), στην Δίβρη, δεν αποτέλεσε αιφνιδιασμό για την τοπική κοινωνία. Αντιθέτως, ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο ένα πρόβλημα γνωστό εδώ και χρόνια.
1. Από πότε ήταν σε γνώση της Περιφέρειας τα φαινόμενα διάβρωσης και καθίζησης;
Υπήρξαν:
– τεχνικές εκθέσεις;
– υπηρεσιακές αναφορές;
– καταγεγραμμένα προειδοποιητικά σημάδια που αγνοήθηκαν;
Και αν ναι, γιατί δεν προχώρησαν έγκαιρα ουσιαστικές παρεμβάσεις πρόληψης, αλλά περιοριστήκατε σε επιφανειακές λύσεις συντήρησης;
2. Τι ακριβώς σημαίνει το περιβόητο «lifting» της 111;
Σε δημοσίευμα της εφημερίδας Πελοπόννησος (Αύγουστος 2025) γίνεται λόγος για επερχόμενο «lifting» της Εθνικής Οδού 111 και για στοίχημα αναβάθμισης των οδικών υποδομών.
Ζητούνται σαφείς απαντήσεις:
Το «lifting» αφορά ουσιαστικό επανασχεδιασμό και νέα χάραξη;
Ή πρόκειται για παρεμβάσεις πάνω στην ήδη υπάρχουσα οδό, την πρακτική που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες χωρίς να λύνει τα δομικά προβλήματα;
Διότι η ανακύκλωση των ίδιων λύσεων δεν συνιστά αναβάθμιση. Συνιστά παράταση του ίδιου προβλήματος.
3. Ο «νέος δρόμος» των 200 μέτρων είναι λύση ή μετάθεση του προβλήματος;
Με πρόσφατες ανακοινώσεις έγινε γνωστό ότι στο σημείο της καθίζησης προβλέπεται η κατασκευή νέου δρόμου μήκους περίπου 200 μέτρων.
Εύλογα προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:
– Πρόκειταιγια μόνιμη λύση ή για προσωρινή παράκαμψη ανάγκης;
– Έχει προηγηθεί συνολική γεωτεχνική μελέτη για την ευρύτερη περιοχή;
– Πώς διασφαλίζεται ότι το ίδιο φαινόμενο δεν θα εμφανιστεί λίγα μέτρα παρακάτω;
Η αποσπασματική αντιμετώπιση ενός δομικού προβλήματος δεν το λύνει. Απλώς το μετακινεί το πρόβλημα.
4. Ποιος τελικά έχει την ευθύνη;
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι το Υπουργείο Υποδομών δηλώνει αναρμόδιο για την κατάσταση της Εθνικής Οδού Πατρών–Τριπόλεως.
Όταν το Υπουργείο δηλώνει αναρμόδιο και η Περιφέρεια περιορίζεται σε αποσπασματικές λύσεις, γεννάται εύλογα το ερώτημα:
– Ποιος τελικά έχει την ευθύνη για έναν εθνικής σημασίας οδικό άξονα;
5. Ανάπτυξη ορεινών περιοχών χωρίς ασφαλείς δρόμους δεν υπάρχει
Η ανάπτυξη της ορεινής περιοχής των Καλαβρύτων δεν μπορεί να στηριχθεί:
– σε δρόμους πρόχειρων παρεμβάσεων,
– σε γέφυρες της δεκαετίας του ’30 χωρίς σαφή ενημέρωση για τη στατική τους επάρκεια,
– σε λύσεις που αντιμετωπίζουν την ασφάλεια ως δευτερεύον ζήτημα.
Η οδική υποδομή δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι προϋπόθεση ζωής, ασφάλειας και ανάπτυξης.
Οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών και όσοι μετακινούνται στην ΕΟ 111 δεν μπορούν να συνεχίσουν να ζουν με την ανασφάλεια ως κανονικότητα. Δεν μπορούν να θυσιάζονται διαρκώς στο όνομα της «προσαρμογής» και του «εξορθολογισμού».
Η καθίζηση στη Δίβρη δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ζήτημα. Είναι πολιτικό ζήτημα ισότητας, ασφάλειας και σεβασμού στον τόπο. Και αυτή τη φορά, η ευθύνη δεν μπορεί να θαφτεί κάτω από την άσφαλτο.
Αναστασία Στεφανοπούλου
