Ένα διαρκές πρόβλημα για την εικόνα στην Πάτρα, αλλά και για την προστασία της δημοτικής περιουσίας, αποτελούν οι βανδαλισμοί σε πλατείες, πεζοδρόμους και άλλους κοινόχρηστους χώρους της πόλης. Φθορές σε φωτιστικά σώματα, παγκάκια, υποδομές και αστικό εξοπλισμό έρχονται κατά καιρούς να υπενθυμίσουν ότι η αναβάθμιση ενός δημόσιου χώρου δεν αρκεί από μόνη της, εάν δεν υπάρχει και η ανάλογη μέριμνα για τη διατήρησή του.
Το τελευταίο περιστατικό στην ανακαινισμένη πλατεία Εθνικής Αντίστασης, γνωστή στους Πατρινούς ως πλατεία Όλγας, επανέφερε με έντονο τρόπο το ζήτημα στην επικαιρότητα. Μάλιστα, οι φθορές σημειώθηκαν μόλις λίγα 24ωρα μετά την επίσημη παράδοση του ανακαινισμένου χώρου στους κατοίκους και τους επισκέπτες της Πάτρας, προκαλώντας αντιδράσεις και αγανάκτηση.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Πώς μπορεί να προστατευθεί η δημοτική περιουσία και ποια μέτρα προτίθεται να λάβει ο Δήμος Πατρέων, ώστε οι δημόσιοι χώροι που ανακαινίζονται με χρήματα των πολιτών να μην γίνονται ξανά στόχος καταστροφών;
«Χτύπημα» στην ανακαινισμένη πλατεία Όλγας λίγες ημέρες μετά την παράδοση
Το πρόσφατο περιστατικό στην πλατεία Όλγας είναι χαρακτηριστικό. Λίγες μόλις ημέρες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών και την απόδοσή της στο κοινό, άγνωστοι προχώρησαν σε βανδαλισμούς, βάφοντας με μαύρο σπρέι τα νέα φωτιστικά σώματα που βρίσκονται περιμετρικά του κεντρικού συντριβανιού.
Οι εικόνες προκάλεσαν την αγανάκτηση πολιτών, οι οποίοι είδαν έναν ανακαινισμένο χώρο, που είχε μόλις αποκτήσει ξανά τη θέση του στην καθημερινότητα της πόλης, να εμφανίζει ήδη σημάδια φθοράς.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, το μαύρισμα των φωτιστικών με σπρέι δημιουργεί προβληματισμό και για τον φωτισμό της συγκεκριμένης περιοχής, καθώς επηρεάζεται η φωτεινότητα γύρω από το συντριβάνι. Οι δημότες ζήτησαν την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων υπηρεσιών για τον καθαρισμό των φωτιστικών, αλλά και τη λήψη μέτρων προκειμένου να μην επαναληφθούν ανάλογες εικόνες.
Το γεγονός ότι οι φθορές σημειώθηκαν τόσο σύντομα μετά την ανακαίνιση της πλατείας δίνει ακόμη μεγαλύτερη διάσταση στο περιστατικό, καθώς αναδεικνύει το πρόβλημα της προστασίας των δημόσιων υποδομών αμέσως μετά την παράδοσή τους στους πολίτες.
Ο Δήμος αποκλείει την τοποθέτηση καμερών στις πλατείες

Ένα από τα ζητήματα που τίθενται συχνά στη δημόσια συζήτηση, όταν καταγράφονται περιστατικά βανδαλισμών, είναι η εγκατάσταση συστημάτων βιντεοεπιτήρησης σε επιλεγμένα σημεία, ώστε να υπάρχει δυνατότητα καταγραφής περιστατικών και ενδεχομένως εντοπισμού των υπευθύνων.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη λύση δεν βρίσκεται στις προθέσεις της Δημοτικής Αρχής για τις πλατείες της Πάτρας.
Ο Αντιδήμαρχος Έργων, Απόστολος Αγγέλης, ξεκαθαρίζει στο Patrparess.gr ότι ο Δήμος δεν πρόκειται να προχωρήσει στην τοποθέτηση καμερών σε πλατείες, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά:
«Όχι, έχουμε πει επανειλημμένως ότι δεν θα βάλουμε κάμερες σε πλατείες».
Η τοποθέτηση αυτή αποσαφηνίζει τη στάση της Δημοτικής Αρχής απέναντι σε ένα μέτρο που συζητείται συχνά ως πιθανή λύση για την αντιμετώπιση των βανδαλισμών. Συνεπώς, η εγκατάσταση καμερών σε πλατείες δεν αποτελεί επιλογή που σχεδιάζει να υλοποιήσει ο Δήμος.
Χωρίς πρόσθετους ελέγχους και οργανωμένη φύλαξη
Εκείνο, όμως, που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό είναι ότι, πέρα από τον αποκλεισμό της λύσης των καμερών, δεν υπάρχει συγκεκριμένος σχεδιασμός για την ενίσχυση των ελέγχων στους κοινόχρηστους χώρους, ούτε για οργανωμένη φύλαξη των πλατειών και των δημοτικών υποδομών.
Με άλλα λόγια, παρά τα περιστατικά φθορών που καταγράφονται, δεν προκύπτει κάποια συγκεκριμένη πρόσθετη παρέμβαση σε επίπεδο επιτήρησης, όπως συχνότεροι έλεγχοι, παρουσία προσωπικού φύλαξης ή ένα οργανωμένο σύστημα προστασίας των χώρων που έχουν ανακαινιστεί.
Ο Δήμος αποκλείει τις κάμερες, ενώ δεν υπάρχει και εναλλακτικό σχέδιο ενισχυμένης φύλαξης ή ελέγχων. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο που αναδεικνύεται στη συζήτηση για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι οι πλατείες αποτελούν σημεία καθημερινής συνάντησης και αναψυχής για τους κατοίκους, οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένους, αλλά και επισκέπτες της πόλης. Η διατήρηση της καλής τους κατάστασης δεν αφορά μόνο την αισθητική εικόνα της Πάτρας, αλλά και την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Το κόστος των βανδαλισμών και η επόμενη ημέρα
Κάθε περιστατικό βανδαλισμού συνεπάγεται επιπλέον επιβάρυνση για τις δημοτικές υπηρεσίες. Οι φθορές απαιτούν παρεμβάσεις αποκατάστασης, προσωπικό και υλικά, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται να επαναληφθούν εργασίες που έχουν ήδη ολοκληρωθεί.
Πάτρα: Βανδαλισμοί στην ανακαινισμένη πλατεία Όλγας – Σπρέι στα φωτιστικά για συσκοτισμό ΦΩΤΟ
Πρόκειται για πόρους που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για νέες παρεμβάσεις, συντηρήσεις και βελτιώσεις σε άλλες γειτονιές της πόλης. Αντίθετα, όταν δημοτικές υποδομές καταστρέφονται, οι υπηρεσίες καλούνται να επιστρέψουν σε σημεία όπου έχουν ήδη εργαστεί, προκειμένου να αποκαταστήσουν τις ζημιές.
Η πλατεία Όλγας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο γρήγορα μπορεί να αλλοιωθεί η εικόνα ενός δημόσιου χώρου που μόλις αναβαθμίστηκε. Και δεν είναι μόνο το οικονομικό κόστος που έχει σημασία, αλλά και το μήνυμα που εκπέμπεται όταν οι φθορές παραμένουν χωρίς να υπάρχει ένα σαφές πλαίσιο πρόληψης.
Το ερώτημα για την προστασία των δημόσιων χώρων παραμένει
Η συζήτηση για τους βανδαλισμούς στην Πάτρα δεν μπορεί να περιορίζεται κάθε φορά στην καταγραφή ενός νέου περιστατικού και στην αποκατάσταση των ζημιών που προκαλούνται. Χρειάζεται να απαντηθεί και το ερώτημα της πρόληψης.
Οι πολίτες που χρησιμοποιούν τις πλατείες και τους κοινόχρηστους χώρους δικαιολογημένα ζητούν να διατηρούνται καθαροί, φωτισμένοι και λειτουργικοί. Παράλληλα, η δημοτική περιουσία χρειάζεται προστασία, ώστε οι παρεμβάσεις αναβάθμισης να έχουν διάρκεια και να μην ακυρώνονται από επαναλαμβανόμενες φθορές.
Με τις κάμερες να αποκλείονται από τη Δημοτική Αρχή και χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο για συχνότερους ελέγχους ή φύλαξη, το ερώτημα που παραμένει είναι ποιος θα προστατεύει στην πράξη τις πλατείες και τους κοινόχρηστους χώρους της Πάτρας.
Η περίπτωση της πλατείας Όλγας έφερε ξανά το ζήτημα στην επιφάνεια. Το ζητούμενο πλέον είναι να μην αποτελεί κάθε νέα ανακαίνιση απλώς την αφετηρία μιας ακόμη προσπάθειας αποκατάστασης, αλλά την αρχή μιας ουσιαστικής διατήρησης των δημόσιων χώρων προς όφελος όλων.









