ΗΠΑ: Αντίστροφη μέτρηση για τις ενδιάμεσες εκλογές – Πού θα κριθεί η μάχη της Γερουσίας

Στην τελική ευθεία προς τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, το ενδιαφέρον στρέφεται στις πολιτείες-κλειδιά που ενδέχεται να καθορίσουν τον συσχετισμό δυνάμεων στη Γερουσία. Οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να ανατρέψουν τις ισορροπίες και να διεκδικήσουν τον έλεγχο του σώματος, εξέλιξη που θα μπορούσε να δυσκολέψει σημαντικά την πολιτική ατζέντα του Ντόναλντ Τραμπ. Καθοριστικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσουν συγκεκριμένες εκλογικές αναμετρήσεις και οι υποψήφιοι που βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Από τις πιο καθοριστικές είναι οι εκλογικές αναμετρήσεις σε τέσσερις πολιτείες σε Μίσιγκαν, Τέξας, Μέιν και Κάνσας.

Οι δημοσκοπήσεις του CNNi δείχνουν ότι οι Δημοκρατικοί βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση στο Μίσιγκαν και το Τέξας, ενώ στο Μέιν και το Κάνσας δεν υπάρχει ξεκάθαρο προβάδισμα για κανέναν υποψήφιο.

Η κατάσταση σε αυτές τις τέσσερις πολιτείες αποτυπώνει ένα εκλογικό τοπίο που έχει μεταβληθεί με απρόσμενο τρόπο, ενισχύοντας τις ελπίδες των Δημοκρατικών ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας.

Αυτό γιατί πολιτείες που κέρδισε με άνεση στο παρελθόν ο Αμερικανός πρόεδρος και κάποτε αποτελούσαν αδιαμφισβήτητα προπύργια των Ρεπουμπλικανών φαίνεται πλέον να είναι έτοιμες να αλλάξουν στρατόπεδο.

Η περίπτωση Ταλαρίκο στο Τέξας

Το Τέξας, το οποίο εδώ και τρεις δεκαετίες δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό σε εκλογική αναμέτρηση σε επίπεδο πολιτείας, δίνει στον Δημοκρατικό Τζέιμς Ταλαρίκο (49%) ένα μικρό προβάδισμα έναντι του Ρεπουμπλικανού Κεν Πάξτον (43%) μεταξύ των πιθανών ψηφοφόρων παρά την γενναία οικονομική στήριξη της εκστρατείας του τελευταίου.

Η υποψηφιότητα του Ταλαρίκο ευνοείται από τις εξαιρετικά αρνητικές εντυπώσεις που υπάρχουν για τον Πάξτον, καθώς και από τη σημαντική υποστήριξη που λαμβάνει από τους μαύρους, τους Λατινοαμερικανούς και τους Ασιάτες ψηφοφόρους της πολιτείας.

Πρόκειται για τους ίδιους ψηφοφόρους οι οποίοι, ψήφισαν τον Τραμπ το 2024.

Η στροφή του Τέξας προς έναν Δημοκρατικό υποψήφιο στη μάχη για τη Γερουσία καταδεικνύει πώς ορισμένοι υποψήφιοι μπορούν να ανατρέψουν τα επικρατούντα πολιτικά ρεύματα.

Ο Τραμπ κέρδισε το Τέξας το 2024 με τη μεγαλύτερη διαφορά στις τρεις προεδρικές υποψηφιότητές του, εξασφαλίζοντας σημαντικά ποσοστά μεταξύ των έγχρωμων ψηφοφόρων της πολιτείας, συμπεριλαμβανομένης της πλειοψηφίας των Λατινοαμερικανών και των ψηφοφόρων ασιατικής καταγωγής.

Ωστόσο στις ενδιάμεσες εκλογές, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Ταλαρίκο – σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλους Δημοκρατικούς υποψηφίους – καταφέρνει να κερδίζει έδαφος στο σύνολο της εκλογικής βάσης.

Συγκεκριμένα συγκεντρώνει τη στήριξη του 63% των Λατινοαμερικανών πιθανών ψηφοφόρων στην πολιτεία, καθώς και του 64% των έγχρωμων πιθανών ψηφοφόρων εν γένει.

Αυτό περιλαμβάνει το 22% των πιθανών ψηφοφόρων που ανήκουν σε φυλετικές ή εθνοτικές μειονότητες και δηλώνουν ότι στήριξαν τον Τραμπ το 2024.

Επιπλέον η εικόνα του Ταλαρίκο είναι πολύ πιο θετική από εκείνη του Πάξτον, και οι περισσότεροι υποστηρικτές του δηλώνουν ότι η απόφασή τους αποτελεί περισσότερο ένδειξη στήριξης προς τον Δημοκρατικό υποψήφιο, παρά ψήφο εναντίον του Ρεπουμπλικανού.

Η δημοσκόπηση δείχνει ότι ο Πάξτον δυσκολεύεται να κερδίσει θετική αποδοχή ακόμη και μεταξύ των δικών του ψηφοφόρων: το 24% έχει αρνητική γνώμη για εκείνον, σε σύγκριση με μόλις 2% των Δημοκρατικών που έχουν αρνητική γνώμη για τον Ταλαρίκο.

Ωστόσο, κανείς δεν θα χαρακτήριζε το Τέξας ως περιοχή φιλική προς τους Δημοκρατικούς. Αν και το ποσοστό αποδοχής του Τραμπ στην πολιτεία έχει περάσει σε αρνητικά επίπεδα, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα παραμένει πιο δημοφιλές από το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ στην κούρσα για τη θέση του κυβερνήτη δεν υπάρχει ξεκάθαρο προβάδισμα.

Το «άστρο» του Ελ Σαγιέντ και ο διχασμός στους Δημοκρατικούς

Στο Μίσιγκαν – την κατεξοχήν αμφίρροπη πολιτεία – ο Δημοκρατικός Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ (49%) έχει αποκτήσει προβάδισμα έναντι του Ρεπουμπλικανού Μάικ Ρότζερς (42%) μεταξύ των πιθανών ψηφοφόρων.

Η εξέλιξη αυτή συνοδεύεται από ενδείξεις ότι η εκλογική βάση των Δημοκρατικών στην πολιτεία έχει συσπειρωθεί γύρω από το πρόσωπό του, ενώ, αντίθετα, πολλοί απογοητευμένοι Ρεπουμπλικανοί φαίνεται να αποστασιοποιούνται από την εκλογική διαδικασία.

Το προβάδισμα Ελ-Σαγιέντ οφείλεται τόσο στην επιδείνωση της εικόνας του Ρότζερς όσο και στη συσπείρωση των Δημοκρατικών, μετά τις προκριματικές εκλογές του Αυγούστου στην πολιτεία.

Συνολικά, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών συγκεντρώνει πλέον τη στήριξη του 95% των Δημοκρατικών πιθανών ψηφοφόρων, ποσοστό ελαφρώς αυξημένο σε σχέση με το 90% που καταγράφηκε στην προηγούμενη δημοσκόπηση.

Οι πιθανοί ψηφοφόροι στην πολιτεία διαμορφώνουν τις επιλογές τους σε μεγάλο βαθμό με βάση την άποψή τους για τον Ελ Σαγιέντ.

Τα τρία τέταρτα των υποστηρικτών του θεωρούν την ψήφο τους ως πράξη στήριξης προς το πρόσωπό του, ενώ το 57% των υποστηρικτών του Ρότζερς δηλώνει ότι η ψήφος τους στρέφεται κατά του Ελ Σαγιέντ.

Η μετατόπιση συμπίπτει με μια αισθητή επιδείνωση της εικόνας του Ρότζερς: το 50% έχει πλέον αρνητική γνώμη, ποσοστό αυξημένο από το 42% που καταγραφόταν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Όσον αφορά τον Ελ Σαγιέντ, οι απόψεις παραμένουν σχεδόν ισομοιρασμένες μεταξύ θετικών και αρνητικών.

Ωστόσο την Κυριακή (1/11) η προεκλογική διαδικασία πήρε μια αναπάντεχη τροπή που κανείς δεν ξέρει αν θα επηρεάσει το τοπίο όταν η βουλευτής των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν, Χέιλι Στίβενς εθεάθη την Κυριακή (1/11) στο πλευρό του Ρότζερς και του πρόσφερε ανοικτά τη στήριξή της.

Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με το CNNi, έρχεται ενώ η Στίβενς είχε αρχικά δηλώσει ότι θα υποστήριζε τον προοδευτικό Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ, τον πρώην αντίπαλό της στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών. Τελικά αποφάσισε να υποστηρίξει τον αντίπαλό του στην εκλογική αναμέτρηση για τη Γερουσία.

Ευαίσθητες ισορροπίες στο Μέιν

Στην κούρσα για τη Γερουσία στο Μέιν δεν υπάρχει ξεκάθαρο προβάδισμα.

Το γεγονός ότι η Ρεπουμπλικανή Σούζαν Κόλινς διεκδικεί με αξιώσεις τη επανεκλογή της στη Γερουσία υποδηλώνει ότι έχει καταφέρει να αποκρούσει την κριτική πως βρίσκεται υπερβολικά κοντά σε έναν μη δημοφιλή πρόεδρο.

Αυτό γιατί σε σύγκριση με τους υποψηφίους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στις άλλες τρεις πολιτείες, η Κόλινς θεωρείται λιγότερο πρόθυμη να θέσει τα συμφέροντα του Τραμπ και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος πάνω από τα συμφέροντα των πολιτών της πολιτείας της.

Μάλιστα, οι πιθανοί ψηφοφόροι στο Μέιν θεωρούν σε παρόμοιο βαθμό τον Τζάκσον «δέσμιο» του Δημοκρατικού Κόμματος, όσο θεωρούν και την Κόλινς «δέσμια» του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Επιπλέον, η Κόλινς συγκεντρώνει μεγαλύτερη υποστήριξη μεταξύ όσων αποδοκιμάζουν τον Τραμπ (21%) σε σχέση με οποιονδήποτε άλλον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο που εξετάστηκε στις εν λόγω δημοσκοπήσεις.

Ωστόσο το στοίχημα είναι ότι η Κόλινς πρέπει να κερδίσει ψηφοφόρους που είναι δυσαρεστημένοι με το κόμμα της, καθώς η εικόνα των Ρεπουμπλικανών στο Μέιν είναι πιο αρνητική απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη από τις πολιτείες που συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα.

Η εκλογική αναμέτρηση εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την εικόνα της ίδιας της Κόλινς. Περίπου τα τρία τέταρτα των πιθανών ψηφοφόρων που στηρίζουν τον κάθε υποψήφιο δηλώνουν ότι η επιλογή τους καθορίζεται περισσότερο από την Κόλινς παρά από τον Δημοκρατικό αντίπαλό της Τρόι Τζάκσον.

Το ποσοστό αποδοχής παραμένει, σε γενικές γραμμές, αρνητικό (το 54% έχει αρνητική γνώμη), αλλά και η εικόνα του Τζάκσον είναι οριακά αρνητική (46% αρνητική γνώμη έναντι 39% θετικής). Επιπλέον, πολύ περισσότεροι πολίτες αναφέρουν ότι έχουν δει διαφημίσεις υπέρ της Κόλινς (42%) σε σύγκριση με διαφημίσεις υπέρ του Τζάκσον (27%).

Λίγο πριν την τελική ευθεία, η δημοσκόπηση δείχνει ότι, ενώ οι υποστηρικτές του Τζάκσον παραμένουν πιο αποφασισμένοι να ψηφίσουν (το 79% δηλώνει εξαιρετικά αποφασισμένο, έναντι 62% μεταξύ των υποστηρικτών της Κόλινς), το επίπεδο αποφασιστικότητας των ψηφοφόρων της Ρεπουμπλικανής υποψηφίου έχει αυξηθεί κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες από τις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ στους ψηφοφόρους του Δημοκρατικού έχει παραμείνει σταθερό.

Αρχικά, το Μέιν θεωρούνταν ευρέως ως μία από τις καλύτερες ευκαιρίες των Δημοκρατικών για να κερδίσουν έδρα σε αυτόν τον εκλογικό κύκλο, καθώς η Γερουσιαστής Σούζαν Κόλινς ήταν η μόνη Ρεπουμπλικανή που διεκδικούσε την επανεκλογή της σε μια πολιτεία που ψήφισε Δημοκρατικούς το 2024.

Ωστόσο, η αναμέτρηση παραμένει αμφίρροπη: η νέα δημοσκόπηση μεταξύ των πιθανών ψηφοφόρων δεν δείχνει ξεκάθαρο προβάδισμα ούτε για την Κόλινς (45%) ούτε για τον Δημοκρατικό αντίπαλό της, Τζάκσον (49%), παρόλο που η εκλογική μάχη έχει μετατραπεί ουσιαστικά σε ένα δημοψήφισμα για το πρόσωπο της Κόλινς.

Αμφίρροπη μάχη στο Κάνσας

Αντίστοιχα, στο «βαθύ κόκκινο» Κάνσας, δεν υπάρχει σαφές προβάδισμα μεταξύ του Δημοκρατικού Άνταμ Χάμιλτον (49%) και του Ρεπουμπλικανού Γερουσιαστή Ρότζερ Μάρσαλ (45%), παρά το γεγονός ότι οι πιθανοί ψηφοφόροι εκεί δηλώνουν πως θα προτιμούσαν οι Ρεπουμπλικανοί να ελέγχουν τη Γερουσία.

Οι ψηφοφόροι στην πολιτεία αυτή έχουν, σε μεγάλο βαθμό, αρνητική γνώμη για τον Μάρσαλ και επισημαίνουν ότι η επιλογή τους αφορά περισσότερο τον Μάρσαλ παρά τον Χάμιλτον.

Επιπλέον μόλις το ένα τρίτο περίπου των ερωτηθέντων διατηρεί θετική άποψη για το Δημοκρατικό Κόμμα.

Ωστόσο, ο Χάμιλτον, όπως και ο Ταλαρίκο στο Τέξας, τα πηγαίνει καλύτερα από ό,τι το κόμμα του παρόλο που είναι λιγότερο γνωστός στο ευρύ κοινό. Στην προκειμένη περίπτωση, ίσως πιο σημαντικό στοιχείο να αποτελεί η χαμηλή επίδοση και η έλλειψη δημοφιλίας του Μάρσαλ.

Οι περισσότεροι πιθανοί ψηφοφόροι δηλώνουν ότι έχουν αρνητική γνώμη για τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο, ενώ το 59% των υποστηρικτών του Χάμιλτον αναφέρει ότι το κύριο κίνητρό τους είναι η αντίθεσή τους προς τον Μάρσαλ.

Ο Χάμιλτον απολαμβάνει τη στήριξη περίπου του 12% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων, καθώς και εκείνων που κλίνουν προς τους Ρεπουμπλικανούς – ένα ποσοστό «διακομματικής» στήριξης σημαντικά υψηλότερο από αυτό οποιουδήποτε άλλου Δημοκρατικού υποψηφίου που συμπεριλήφθηκε στην έρευνα.

Ακόμη και οι ψηφοφόροι που δεν έχουν διαμορφώσει άποψη για τον Χάμιλτον – περίπου το ένα πέμπτο του εκλογικού σώματος – τάσσονται υπέρ αυτού έναντι του Μάρσαλ.

Πώς οι Δημοκρατικοί μπορούν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας

Για να αποκτήσουν οι Δημοκρατικοί τον έλεγχο της Γερουσίας, χρειάζονται μια καθαρή αύξηση τεσσάρων εδρών. Τρεις από αυτές τις τέσσερις έδρες κατέχονται σήμερα από Ρεπουμπλικανούς και αυτό το ξέρουν και οι ψηφοφόροι στις τέσσερις πολιτείες που μπορεί να αποτελέσουν πονοκέφαλο για τον Τραμπ.

Για ορισμένους, αυτό αποτελεί καθοριστικό παράγοντα — πέρα ​​ακόμη και από τον χαρακτήρα των υποψηφίων ή τα ζητήματα που διακυβεύονται στις συγκεκριμένες εκλογικές αναμετρήσεις.

Στο Μέιν, το 55% των ψηφοφόρων που στηρίζουν τον Δημοκρατικό Τζάκσον δηλώνει ότι ο έλεγχος του κόμματος στη Γερουσία αποτελεί τη βασική τους ανησυχία.

Στο Τέξας και το Κάνσας, το ζήτημα αυτό απασχολεί περισσότερο τους υποστηρικτές των Ρεπουμπλικανών υποψηφίων παρά εκείνους των Δημοκρατικών. Μάλιστα, για τους μισούς από όσους στηρίζουν τον Μάρσαλ στο Κάνσας, αποτελεί το σημαντικότερο κριτήριο.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τίποτε δεν έχει κριθεί σε απόλυτο βαθμό και η πλάστιγγα μπορεί να γυρίσει προς τη μία ή την άλλη πλευρά διαμορφώνοντας νέες ισορροπίες με ότι αυτό σημαίνει για τον Τραμπ, τους Δημοκρατικούς και τον υπόλοιπο κόσμο.

Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google: