Η διαχείριση του νερού αποτελεί σήμερα ζήτημα οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής ευθύνης.
Κι όμως, στο Ελαιοχώρι Δυτικής Αχαΐας, η εικόνα μιας υδρευτικής εγκατάστασης δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τη συντήρηση των υποδομών και την αξιοποίηση των δημόσιων πόρων.
Κατά την επιτόπια επίσκεψή μου στον υδατόπυργο, διαπίστωσα εμφανείς φθορές στην κατασκευή από οπλισμένο σκυρόδεμα και εκροή νερού.
Στο σημείο συναντήθηκα επίσης με τον κ. Αλέξη Μαντζάρη, διπλωματούχο πολιτικό μηχανικό και κάτοικο της περιοχής.
Παράλληλα, υπάρχουν αναφορές για υπερχείλιση της δεξαμενής, διαρροή σε αγωγό και λειτουργία ηλεκτροκίνητης αντλίας ενώ το νερό υπερχειλίζει. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, τα νερά καταλήγουν σε παρακείμενη αγροτική έκταση, δημιουργώντας προβλήματα στην αξιοποίησή της.
Δεν πρόκειται απλώς για μια τοπική δυσλειτουργία. Πρόκειται για μια υπόθεση που θέτει τέσσερα ουσιαστικά ζητήματα: απώλεια πολύτιμων υδάτινων πόρων, πιθανή άσκοπη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, επιβάρυνση αγροτικής γης και ανάγκη ελέγχου της ασφάλειας μιας υφιστάμενης υποδομής.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η τεχνική έκθεση του διπλωματούχου πολιτικού μηχανικού Αντωνίου Κουκουβίνη, η οποία καταγράφει απώλεια στεγανότητας, διαρροές και φθορές στα στοιχεία στήριξης του υδατόπυργου. Επισημαίνει επίσης το ενδεχόμενο μείωσης της φέρουσας ικανότητας της κατασκευής, ιδιαίτερα σε περίπτωση σεισμικής καταπόνησης. Τα ευρήματα καθιστούν αναγκαίο τον ολοκληρωμένο τεχνικό έλεγχο και τον προσδιορισμό των απαιτούμενων μέτρων αποκατάστασης.
Για το ζήτημα έχω ήδη απευθυνθεί εγγράφως στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας, ζητώντας επίσημη ενημέρωση και συγκεκριμένες απαντήσεις. Παράλληλα, προωθώ τη διερεύνησή του μέσω της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης.
Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα: Ποιος έχει την ευθύνη λειτουργίας και συντήρησης; Έχει ελεγχθεί η στατική επάρκεια; Έχουν καταγραφεί οι απώλειες νερού και η ενεργειακή κατανάλωση; Υπάρχει μελέτη αποκατάστασης και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα; Έχει ζητηθεί χρηματοδότηση από διαθέσιμα προγράμματα;
Η κυβέρνηση προβάλλει την πράσινη μετάβαση και την εξοικονόμηση πόρων ως εθνικές προτεραιότητες. Η αποτελεσματικότητα αυτών των πολιτικών, όμως, κρίνεται και στην καθημερινή λειτουργία των τοπικών υποδομών.
Η αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων απαιτεί συνεργασία Δήμου, αρμόδιου φορέα ύδρευσης και Πολιτείας, με σαφή κατανομή ευθυνών.
Το ζητούμενο δεν είναι να αναζητήσουμε έναν ακόμη υπεύθυνο για να καταλογίσουμε ευθύνες. Είναι να προσδιοριστεί ποιος οφείλει να ενεργήσει, με ποιο σχέδιο και σε ποιο χρονοδιάγραμμα.
Το Ελαιοχώρι χρειάζεται απαντήσεις, τεχνικό έλεγχο και λύση. Όχι άλλη αναβολή.
Δημήτρης Γ. Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας – Πολιτευτής Αχαΐας, Ελληνική Λύση
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
