Η κατάσταση πολλών αθλητικών χώρων στις γειτονιές της Πάτρας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια δυσάρεστη πραγματικότητα με την οποία πρέπει να συμβιβαστούμε.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή της Λαϊκής Υποκρισίας βρίσκεται στη διοίκηση του Δήμου από το 2014.
Δώδεκα χρόνια αποτελούν ένα υπεραρκετό χρονικό διάστημα για να υπάρχει σήμερα ένα ολοκληρωμένο δίκτυο ασφαλών, λειτουργικών και σύγχρονων συνοικιακών αθλητικών εγκαταστάσεων.
Και όμως, το 2026 εξακολουθούμε να συζητάμε για την ανάγκη ανακατασκευής και ουσιαστικής συντήρησης αθλητικών χώρων στις γειτονιές.
Δεν μπορεί κάθε πρόβλημα, μετά από δώδεκα χρόνια διοίκησης, να αποδίδεται αποκλειστικά στην έλλειψη κρατικής χρηματοδότησης.
Η πολιτική ευθύνη ανήκει συνολικά στη Δημοτική Αρχή και ασφαλώς υπάρχει ιδιαίτερη ευθύνη της αρμόδιας Αντιδημαρχίας Αθλητισμού, η οποία έχει την εποπτεία του αθλητικού τομέα και την ευθύνη υλοποίησης της αθλητικής πολιτικής του Δήμου.
Δώδεκα χρόνια μετά, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται πλέον στο τι διεκδικεί ο Δήμος.
Πρέπει να αφορά πρωτίστως τι σχεδίασε, τι χρηματοδότησε, τι κατασκεύασε και τι παρέδωσε στις γειτονιές της Πάτρας.
Οι ανοιχτές αθλητικές εγκαταστάσεις δεν αποτελούν πολυτέλεια.
Είναι οι χώροι όπου ένα παιδί μπορεί να γνωρίσει τον αθλητισμό χωρίς οικονομικό κόστος. Είναι χώροι συνάντησης και κοινωνικοποίησης. Είναι πραγματικές κυψέλες ζωής για κάθε συνοικία.
Όταν υπάρχει σχέδιο, υπάρχουν και άλλοι δρόμοι. Και εδώ έρχεται το πρόσφατο παράδειγμα της Θεσσαλονίκης.
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης προχωρά στην παράδοση τριών ανακαινισμένων γηπέδων μπάσκετ, τα οποία αποτελούν μέρος ενός συνολικού προγράμματος αναβάθμισης έξι γηπέδων στις γειτονιές της πόλης.
Το σημαντικότερο; Η αναβάθμιση πραγματοποιείται με δωρεά της ΔΕΗ.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποδεικνύει ότι ένας Δήμος δεν είναι υποχρεωμένος να περιμένει αποκλειστικά την κρατική χρηματοδότηση.
Μπορεί να διεκδικεί από το κράτος και ταυτόχρονα να αναζητά ευρωπαϊκά προγράμματα, δωρεές, χορηγίες και συνεργασίες στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Με διαφάνεια.
Με σαφείς όρους.
Με τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα των εγκαταστάσεων απολύτως κατοχυρωμένο.
Γιατί η Πάτρα δεν έκανε το ίδιο; Αυτό είναι το ερώτημα που οφείλει να απαντήσει η Δημοτική Αρχή.
Γιατί μέσα σε δώδεκα χρόνια δεν δημιουργήθηκε ένα οργανωμένο πρόγραμμα προσέλκυσης δωρεών και ιδιωτικών πόρων για τις συνοικιακές αθλητικές εγκαταστάσεις;
Γιατί δεν απευθύνθηκε ο Δήμος στη ΔΕΗ και σε άλλες μεγάλες επιχειρήσεις ζητώντας συγκεκριμένες συνεργασίες για την ανακατασκευή γηπέδων;
Γιατί δεν δημιουργήθηκε ένα πρόγραμμα «Υιοθετήστε ένα γήπεδο της γειτονιάς», μέσα από το οποίο επιχειρήσεις θα μπορούσαν να αναλαμβάνουν το κόστος αναβάθμισης μιας εγκατάστασης;
Δάπεδα, μπασκέτες, φιλέ, περιφράξεις, φωτισμός, διαγραμμίσεις, καθιστικά και βασικός αθλητικός εξοπλισμός θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο τέτοιων συνεργασιών.
Η Θεσσαλονίκη αξιοποίησε τη δωρεά της ΔΕΗ για έξι γήπεδα.
Γιατί όχι η Πάτρα;
Και τώρα θυμήθηκαν τα οκτώ γήπεδα
Στον προϋπολογισμό του Δήμου Πατρέων για το 2026 αναφέρεται πλέον ότι προβλέπονται ίδιοι πόροι για τη συντήρηση ανοικτών αθλητικών εγκαταστάσεων και ποσό για την ανακατασκευή οκτώ γηπέδων, ώστε να μετατραπούν, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Δήμος, σε «κυψέλες άθλησης στις γειτονιές και τα χωριά».
Η ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις:
Ποια είναι τα οκτώ γήπεδα;
Ποιος είναι ο προϋπολογισμός ανά εγκατάσταση;
Πότε ξεκινούν οι εργασίες;
Πότε θα ολοκληρωθούν;
Και κυρίως: Γιατί χρειάστηκε να περάσουν δώδεκα χρόνια για να συζητάμε ακόμη για τα αυτονόητα;
Η πόλη δεν χρειάζεται άλλες γενικές εξαγγελίες. Χρειάζεται χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και έργα.
Η ευθύνη της Δημοτικής Αρχής και της αρμόδιας Αντιδημαρχίας Αθλητισμού είναι πολιτική και συγκεκριμένη. Μετά από δώδεκα χρόνια διοίκησης, δεν μπορούν να κρίνονται μόνο από όσα διεκδικούν από την Πολιτεία, αλλά και από όσα κατάφεραν να παραδώσουν στις γειτονιές.
Τα παιδιά της Πάτρας δεν μπορούν να περιμένουν άλλα χρόνια.
Η πόλη χρειάζεται ένα συνολικό πρόγραμμα αναγέννησης των συνοικιακών αθλητικών εγκαταστάσεων, με δημοτικούς, κρατικούς και ευρωπαϊκούς πόρους αλλά και με αξιοποίηση δωρεών και της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Δώδεκα χρόνια είναι αρκετά.
Οι γειτονιές δεν χρειάζονται άλλες δικαιολογίες.
Χρειάζονται γήπεδα.
Χρειάζονται έργα.
Χρειάζονται αποτέλεσμα.
Νίκος Νικολόπουλος
ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
