Διάβασα με προσοχή το υπόμνημα που μας απεστάλη από τις 12 εργαζόμενες στις Κοινωνικές Δομές του Δήμου μας.
Ως Δημοτική Σύμβουλος οφείλω να μιλήσω με στοιχεία και όχι με προσχήματα.
Στη Δημοτική Επιτροπή της 02/10/2026 ο κ. Δήμαρχος εισηγήθηκε έφεση κατά της δικαστικής απόφασης που δικαιώνει τις εργαζόμενες. Το επιχείρημα ήταν τα 230.000€ ετησίως.
Κύριε Δήμαρχε, τα στοιχεία σας διαψεύδουν:
Πρώτον: Το οικονομικό επιχείρημα δεν στέκει. Όταν η ίδια η Δημοτική Αρχή μιλά για σχεδόν 9 εκατομμύρια ταμειακό απόθεμα, δεν μπορεί να επικαλείται αδυναμία για 12 εργαζόμενες που στηρίζουν 5.500 συμπολίτες μας. Αλλά κυρίως, η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου 140/ 2021 και 67/2022 – την οποία είχαν ψηφίσει και σύμβουλοι της σημερινής σας παράταξης – ξεκαθαρίζει το τοπίο: Μετά από επίσκεψη στην ΕΕΤΑΑ, είχε υπάρξει ρητή διαβεβαίωση ότι η χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ δεν διακόπτεται με τη μονιμοποίηση. Το ίδιο συμβαίνει από το 2006 με το Π.Δ. Παυλόπουλου σε δεκάδες Δήμους, όπως της Πάτρας.
Δεύτερον: Είναι θεσμικά απαράδεκτο. Η Δημοτική Επιτροπή δεν νομιμοποιείται να ανατρέψει ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτό απαγορεύεται ρητά από τον νόμο. Οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου δεν είναι για να τις εφαρμόζουμε όταν μας βολεύει και να τις ανατρέπουμε όταν δεν μας βολεύει.
Τρίτον: Υπάρχει ζήτημα πολιτικής συνέπειας. Εσείς δηλώνατε στα πρακτικά: «Θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις για την κατάργηση του αντεργατικού Νόμου Βορίδη. Θέλουμε τους εργαζόμενους, είμαστε μαζί τους». Στην ΚΕΔΕ ζητούσατε την κατάργησή του γιατί «επιτείνει την ανασφάλεια».
Σήμερα που ο νόμος καταργήθηκε με αγώνες της ΠΟΕ-ΟΤΑ, ανακαλύψατε το οικονομικό πρόβλημα και κατηγορείτε τις εργαζόμενες ότι σας «αιφνιδίασαν», ενώ εκκρεμεί αίτημά τους για συνάντηση από 06/07/2026 (αρ. πρωτ. 13195).
Και για να μην νομίζει κανείς ότι ο Δήμος Δυτικής Αχαΐας ανακάλυψε την Αμερική: Δεκάδες Δήμοι σε όλη την Ελλάδα έχουν ήδη επιλέξει τον δρόμο της στήριξης των εργαζομένων, αξιοποιώντας τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που κατήργησε την υποχρεωτική άσκηση έφεσης (τον αντεργατικό νόμο Βορίδη).
Συγκεκριμένα: Ο Δήμος Βύρωνα με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 16 Σεπτεμβρίου αποφάσισε τη μη άσκηση ενδίκων μέσων για 51 συμβασιούχους, ο Δήμος Ασπροπύργου για 15 εργαζόμενους σε παιδικούς σταθμούς, ο Δήμος Ηγουμενίτσας ομόφωνα για 13 εργαζόμενους στα ΚΔΑΠ, ο Δήμος Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη για 38 εργαζόμενους, ο Δήμος Πύργου με ομόφωνη απόφαση της Δημοτικής του Επιτροπής, ο Δήμος Ήλιδας με ομόφωνη απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου, ο Δήμος Καρδίτσας ανοίγει παράθυρο μονιμοποίησης για 21 εργαζόμενους ΕΣΠΑ, ο Δήμος Δέλτα για 57 συμβασιούχους και πολλοί ακόμα Δήμοι.
Όλοι αυτοί οι Δήμοι βρήκαν τον τρόπο και τα χρήματα. Η Δυτική Αχαΐα θα είναι η εξαίρεση που θα διώξει το προσωπικό που κρατάει όρθιες τις κοινωνικές της δομές;
Ως ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος δεν θα νομιμοποιήσω με την ψήφο και τη σιωπή μου μια απόφαση που ανατρέπει ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και πετά στον δρόμο 12 εργαζόμενες.
Ζητώ:
1. Να μην ασκηθεί καμία έφεση.
2. Να εφαρμοστεί άμεσα η δικαστική απόφαση.
3. Να συγκληθεί το Δημοτικό Συμβούλιο για να αποφασίσει, ως το μόνο αρμόδιο όργανο.
Οι Κοινωνικές Δομές δεν είναι λογιστικό κόστος. Είναι το κοινωνικό πρόσωπο του Δήμου μας.
Η Δημοτική Αρχή πρέπει να αποφασίσει με ποιους είναι. Με τους 5.500 ωφελούμενους δημότες και τις 12 εργαζόμενες που τους στηρίζουν, ή με την λογική των περικοπών και των απολύσεων;
Εγώ αποφασίζω να είμαι ξεκάθαρα με το δίκιο των 12 εργαζομένων και απέναντι σε όποιον θέλει να τις πετάξει στον δρόμο.
Νάντια Ασκούνη
Δημοτική Σύμβουλος









