Η «σταθερότητα» του Μαξίμου δεν μπορεί να σημαίνει υποχωρήσεις χωρίς εξηγήσεις, συγκάλυψη χωρίς λογοδοσία και αποφάσεις που υπηρετούν λίγους.
Είκοσι χρόνια μετά, το ερώτημα του Κώστα Καραμανλή επιστρέφει: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;». Και σήμερα δεν αρκεί να το θέσουμε για τους ισχυρούς των επιχειρήσεων ή τους πρωταγωνιστές της πολιτικής. Πρέπει να το θέσουμε για μια κυβέρνηση που επικαλείται διαρκώς τη σταθερότητα, ενώ γύρω μας συσσωρεύονται αναπάντητα ερωτήματα για τα εθνικά θέματα, τα Τέμπη, τις δημοσκοπήσεις, τη διαπλοκή και την οικονομία.Σταθερότητα για ποιον;
Για τη χώρα ή για όσους θέλουν να παραμείνουν στην εξουσία και να διατηρήσουν τα προνόμιά τους;
Στην Κάσο, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Άγγελος Συρίγος παραδέχθηκε δημόσια ότι η Ελλάδα υποχώρησε δύο φορές απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις γύρω από τις έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Δεν το είπε κάποιος που βρίσκεται απέναντι από την κυβέρνηση. Το είπε στέλεχός της. Κι όμως, η υποχώρηση παρουσιάζεται σαν κάτι περίπου φυσιολογικό, στο όνομα της «σταθερότητας».
Δεν είναι φυσιολογικό να βαφτίζουμε κάθε υποχώρηση ψυχραιμία και κάθε αποφυγή σύγκρουσης εθνική στρατηγική. Όταν η κυβέρνηση επιλέγει να μην ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, οφείλει να εξηγήσει καθαρά τι κερδίζει και τι διακινδυνεύει. Η σιωπή δεν είναι απάντηση.
Στα Τέμπη, η λέξη που δεν πρέπει να ξεχάσουμε είναι μία: μπάζωμα. Ο Χρήστος Τριαντόπουλος, τότε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, παραπέμπεται για την υπόθεση της αλλοίωσης του χώρου. Το ερώτημα παραμένει: ποιος έλαβε τις αποφάσεις, ποιος είχε την ευθύνη και γιατί η κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει την «αποκατάσταση του χώρου» ως κάτι αυτονόητο, ενώ οι οικογένειες και η κοινωνία ζητούσαν να διαφυλαχθούν τα στοιχεία;
Δεν προδικάζω την κρίση της Δικαιοσύνης. Απαιτώ, όμως, λογοδοσία. Δεν μπορεί να ζητάμε από τους πολίτες να ξεχάσουν και να προχωρήσουν, όταν ακόμη περιμένουν πειστικές απαντήσεις. Αν η συγκάλυψη στα Τέμπη χαθεί μέσα στη φθορά της καθημερινότητας, τότε θα έχουμε δώσει ένα επικίνδυνο συγχωροχάρτι σε όσους πιστεύουν ότι η εξουσία δεν λογοδοτεί.
Το ίδιο αίτημα για διαφάνεια ισχύει και για τη δημοσκόπηση της Interview. Έχει κατατεθεί καταγγελία στο ΕΣΡ, η οποία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, συνοδεύεται από ψηφιακά πειστήρια και υποστηρίζει ότι το αρχείο της έρευνας διακινήθηκε πριν από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της συλλογής των στοιχείων. Πρόκειται για σοβαρή καταγγελία, όχι για τελεσίδικη απόδειξη. Γι’ αυτό χρειάζεται έλεγχος, πρόσβαση στα πρωτογενή δεδομένα και καθαρές απαντήσεις από όλους τους αρμόδιους. Η εμπιστοσύνη στις δημοσκοπήσεις δεν αποκαθίσταται με χαρακτηρισμούς για «σόου», αλλά με διαφάνεια.
Και φτάνουμε στους σημερινούς «νταβατζήδες». Το ερώτημα δεν είναι απλώς αν άλλαξε το σύστημα. Είναι ποιοι το διαμορφώνουν σήμερα και ποιοι έχουν πρόσβαση στις δημόσιες συμβάσεις, στα έργα, στην ενέργεια και στις αποφάσεις για τις υποδομές. Όταν λίγοι όμιλοι εμφανίζονται ξανά και ξανά στα μεγάλα έργα και στις στρατηγικές επιλογές, οι πολίτες δικαιούνται να ρωτούν αν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός και ποιος πληρώνει τελικά τον λογαριασμό.
Τα δημοσιεύματα της Wall Street Journal για την πρέσβη των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, τον λομπίστα Χρήστο Μαραφάτσο και την ΑΚΤΩΡ έθεσαν συγκεκριμένα ερωτήματα για τις σχέσεις και τις επαφές τους. Οι εμπλεκόμενοι έχουν διατυπώσει τις δικές τους απαντήσεις και διαψεύσεις. Αυτές πρέπει να αξιολογηθούν, αλλά δεν αρκούν για να κλείσει η συζήτηση. Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποιος προωθεί ποια συμφέροντα και με ποιους όρους. Αντίστοιχα, οι Financial Times δημοσίευσαν καταγγελία για φερόμενη δήλωση της πρέσβη σχετικά με τη Ρουμανία, την οποία η πλευρά της αμφισβήτησε. Η υπόθεση απαιτεί πλήρη ενημέρωση για το τι ειπώθηκε και ποιοι ήταν παρόντες.
Ο Κάθετος Διάδρομος παρουσιάζεται ως στρατηγικός θρίαμβος. Όμως, η μελέτη του Green Tank αμφισβητεί την ανάγκη νέων υποδομών LNG και επισημαίνει ότι η διαμετακόμιση προς ορισμένους προορισμούς μπορεί να είναι σημαντικά ακριβότερη από εναλλακτικές διαδρομές. Όταν μιλάμε για εκατοντάδες εκατομμύρια, εγκλωβισμένα κεφάλαια και κόστος που μπορεί να καταλήξει στους καταναλωτές, δεν αρκούν οι μεγαλόστομες εξαγγελίες. Χρειάζονται δημόσια στοιχεία, καθαρή οικονομική αιτιολόγηση και απαντήσεις για το ποιος ωφελείται.
Το ίδιο ισχύει για το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Δημοσιεύματα μίλησαν για πιθανό «ελαφρύ ανασχεδιασμό» της όδευσης, ενώ ο υπουργός Ενέργειας το διέψευσε. Ας δοθούν, λοιπόν, συγκεκριμένες απαντήσεις: αλλάζει ή δεν αλλάζει η διαδρομή; Ποια είναι η θέση της κυβέρνησης απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις και τι σημαίνει στην πράξη η συζήτηση περί «απομείωσης του ρίσκου»; Το κρίσιμο δεν είναι η ονομασία που θα δοθεί σε έναν πιθανό σχεδιασμό. Είναι αν η Ελλάδα θα ασκήσει τα δικαιώματά της χωρίς να ζητά άδεια από την Άγκυρα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι συζητήσεις για πρόωρες εκλογές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Δημοσιεύματα καταγράφουν εισηγήσεις προς τον πρωθυπουργό να προσφύγει νωρίτερα στις κάλπες. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς σκέφτονται όσοι τον συμβουλεύουν. Γνωρίζω, όμως, ότι η ακρίβεια, τα Τέμπη, οι υποκλοπές και η δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς έχουν δημιουργήσει ένα βαρύ πολιτικό κλίμα. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρεί ότι ο χρόνος εργάζεται αυτόματα υπέρ της.
Η δική μου θέση για την επόμενη ημέρα είναι καθαρή
Δεν επιδιώκω βουλευτική υποψηφιότητα. Θέλω να είμαι ένας από τους χιλιάδες συμμαχητές που θα αγωνιστούν για μια διαφορετική πορεία της χώρας. Πιστεύω ότι πολλοί πολίτες που παραδοσιακά ψήφιζαν τη Νέα Δημοκρατία δεν αναγνωρίζουν πια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη τις αρχές και τις αξίες της παράταξης. Θέλουν να έχουν πολιτική επιλογή χωρίς να παραιτούνται από όσα πιστεύουν.
Ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να εκφράσει αυτόν τον χώρο. Αυτό δεν σημαίνει λευκή επιταγή σε κανέναν. Σημαίνει πολιτική πρόταση, καθαρές θέσεις και σεβασμό στην ψήφο των πολιτών. Αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, τα κόμματα οφείλουν να εξηγήσουν πριν από τις εκλογές ποιες συνεργασίες θεωρούν δυνατές και με ποιο πρόγραμμα. Οι διαδοχικές κάλπες δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως απειλή προς τον λαό.
Η εκτίμησή μου είναι ότι ο επόμενος πρωθυπουργός δεν θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αυτό θα το αποφασίσουν οι πολίτες και οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί, όχι κάποια συμφωνία πίσω από κλειστές πόρτες. Η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση που να λογοδοτεί, να υπερασπίζεται το εθνικό συμφέρον και να μην αντιμετωπίζει τους θεσμούς ως εμπόδιο.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε την Κάσο. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα Τέμπη. Δεν πρέπει να προσπεράσουμε τις καταγγελίες για τις δημοσκοπήσεις ή τα ερωτήματα για τη διαπλοκή και τις δημόσιες συμβάσεις. Η σταθερότητα δεν μπορεί να είναι άλλοθι για τη σιωπή. Η δημοκρατία απαιτεί πολίτες που θυμούνται, ρωτούν και διεκδικούν απαντήσεις.
Η σιωπή είναι συνενοχή.
Νίκος Νικολόπουλος
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
