Τις τελευταίες μέρες, έχει έρθει στην επικαιρότητα το γεγονός ότι εκατοντάδες (τουλάχιστον 400) πρωτοετείς, επιτυχόντες στο Πανεπιστήμιο Πατρών, δεν γράφτηκαν στα Τμήματα στα οποία πέρασαν.
Η εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, που για τις οικογένειες αποτελεί αποτέλεσμα πολύχρονων προσπαθειών και θυσιών, δεν σημαίνει πλέον και τη δυνατότητα απρόσκοπτης ολοκλήρωσης των σπουδών. Το κόστος σπουδών και διαβίωσης έχει μετατραπεί σε σοβαρό εμπόδιο. Ιδιαίτερα για τους φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, το κόστος ενοικίου, ενέργειας, διατροφής και μετακίνησης προστίθεται σε όλα τα υπόλοιπα έξοδα μιας λαϊκής οικογένειας.
Το έδαφος πάνω, στο οποίο αναπτύσσονται αυτά τα αδιέξοδα, διαμορφώθηκε διαχρονικά από την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κομμάτων, που και στις προτεραιότητες χρηματοδότησης που επιτάσσει η πολεμική στροφή συμφωνούν αλλά και έχουν στηρίξει την παραπέρα εμπορευματοποίηση των σπουδών και της φοιτητικής μέριμνας.
Οι δε «πρωτοβουλίες στήριξης» απ’ την πλευρά της κυβέρνησης για τις οποίες έκανε λόγο ο Υφυπουργός, αναφερόμενος στο φοιτητικό στεγαστικό επίδομα και στη χρηματοδότηση για κατασκευή φοιτητικών εστιών, μόνο ως συνειδητή εξαπάτηση μπορεί να εκληφθεί, τη στιγμή που στεγαστικό επίδομα δε φτάνει ούτε για παράγκα, δίνεται σε ελάχιστους και καταβάλλεται μια φορά το χρόνο, ενώ η κατασκευή των φοιτητικών εστιών θα γίνει μέσω ΣΔΙΤ, με κερδισμένες τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες και στις οποίες οι δικαιούχοι φοιτητές θα πληρώνουν ενοίκιο! Ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν χρήματα για να μετατρέπονται οι σχολές σε πολεμικά εργαστήρια, με ΝΑΤΟϊκά προγράμματα και συνεργασίες μέχρι και με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, που διαφημίζονται ως ευκαιρίες χρηματοδότησης!
Η ίδια πολιτική που αντιμετωπίζει τους φοιτητές και τις οικογένειες τους ως πελάτες αντιμετωπίζει και τη στέγη ως εμπόρευμα. Το αποτέλεσμα είναι να μεταφέρεται όλο και μεγαλύτερο μέρος του κόστους λειτουργίας των Πανεπιστημίων και της φοίτησης στις ίδιες τις οικογένειες. Δεν μπορεί να θεωρείται «κανονικότητα» το παιδί μιας λαϊκής οικογένειας να περνά στο Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια η οικογένειά του να αναγκάζεται να επιλέξει αν μπορεί να πληρώνει το ενοίκιο, τη σίτιση, τις μετακινήσεις, τους λογαριασμούς και όλα τα υπόλοιπα έξοδα. Δεν μπορεί επίσης να αξιοποιείται η φοιτητική διαρροή για να δικαιολογηθούν συγχωνεύσεις ή καταργήσεις Τμημάτων, ούτε να παρουσιάζεται ως «λύση» η περαιτέρω εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Άρα, σε αυτές τις συνθήκες το κρίσιμο είναι να παρθούν άμεσα μέτρα, ώστε κανένας φοιτητής να μην εγκαταλείψει ή διακόψει τις σπουδές του για οικονομικούς λόγους.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κ. Υπουργός, τι μέτρα θα πάρει ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματα του αγωνιστικού φοιτητικού κινήματος:
– Για φοιτητικό στεγαστικό επίδομα τουλάχιστον στα 500€ το μήνα με διεύρυνση των δικαιούχων, αναβάθμιση και επέκταση των φοιτητικών εστιών με ευθύνη του κράτους χωρίς ΣΔΙΤ και ενοίκια, δωρεάν σίτιση και μετακίνηση για όλους τους φοιτητές, κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στην ενέργεια και του ΦΠΑ στα βασικά είδη.
– Για να καταργηθούν οι άδικοι “κόφτες” στις μετεγγραφές και να αναστείλει τις διαγραφές, ώστε κανένας φοιτητής να μην αποκλείεται ή εγκαταλείπει τις σπουδές του λόγω οικονομικών και κοινωνικών δυσκολιών.
Ο Βουλευτής
Καραθανασόπουλος Νίκος
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
