Παρακολουθώ όλη την εξέλιξη των γεγονότων για τον σπουδαίο λαϊκό τραγουδιστή και τον εγκληματικό κι άδικο τρόπο που απεβίωσε απο μια παρέα τσαρλατάνων με υψηλές γνωριμίες.
Σε ανύποπτο χρόνο ήταν από τους αγαπημένους μου γιατί συνδύαζε ραπ και χιπχοπ αλλα και λαϊκή μελωδία με έναν δικό του μοναδικό τρόπο.
Αυτό όμως που με ξαφνιάζει βέβαια είναι αυτό που αντιλαμβάνομαι ότι βγαίνει μέσα από όλες τις συνεντεύξεις που πλέον επανα-προβάλονται απο πολλά ΜΜΕ και ξαναβλέπω με προσοχή.
Δείχνουν μια δομημένη προσωπικότητα με σαφή στοχοπροσήλωση και ταυτόχρονη καλοσύνη για τον συνάνθρωπο και την κοινωνία.
Προφανως η νύχτα και οι ερινύες της είναι ισχυρές και πολλοί καλλιτέχνες αδυνατούν να ξεφύγουν αλλα εφόσον αυτό είναι επιλογή τους εμείς δεν έχουμε κανένα απολύτως δικαίωμα ούτε καν λόγο να κρίνουμε.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να ζήσει όπως θέλει εφόσον δεν σημαίνει ότι αυτό γίνεται σε βάρος άλλων και η πορεία καθενός ανήκει μόνον στον ίδιο.
Αυτό άλλωστε είναι και το κορυφαίο του τραγούδι (Ανήκω σε μένα, Στίχοι : Πάνος Φαλάρας, Μουσική : Νίκος Τερζής) που ναι μεν εκφράζει δύναμη και αυτοπεποίθηση αλλά έμμεσα εκφράζει και πίκρα για την διχόνοια που κατατρώει την κοινωνία μας, τις οικογένειες μας και την επιχειρηματικότητα. Θα ηταν απίθανο ο Μαζώ να ήταν εκτός των αιωνίων αυτών μοιραίων δυσκολιών που λίγο ώς πολύ όλοι μας ζούμε ή θα ζήσουμε ακούσια ή εκούσια.
Οι κορυφαίοι τραγωδοί της αρχαιότητας σε μια σειρά από έργα αυτό ακριβώς αναδεικνύουν την αντίφαση της ελληνικής κοινωνίας, τις αυτόφωτες, χαρισματικές προσωπικότητες που μπορεί να ερεθίζουν το σύστημα, και τους νόμους του κράτους (και της ημέρας) αλλά ταυτίζονται με το συλλογικό υποσυνείδητο της κοινωνίας.
Οι προσωπικότητες αυτές στον καλλιτεχνικό, πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο αναδεικνύουν τις αντιφάσεις και τις διχόνοιες που προέρχονται από το συναίσθημα και την εξουσία και όχι την λογική και τον ανθρωπισμό.
Φωκίων Ζαΐμης
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
