Ένα πρόβλημα που δεν αφορά πλέον μόνο τους αστυνομικούς αλλά αγγίζει άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών, την πρόληψη της εγκληματικότητας και το αίσθημα ασφάλειας σε πόλεις, χωριά και απομακρυσμένες περιοχές στην Αχαΐα αναδεικνύεται μέσα από τις τοποθετήσεις συνδικαλιστών και απόστρατων αστυνομικών.
Η εικόνα που περιγράφεται για τη Διεύθυνση Αστυνομίας Αχαΐας είναι αυτή μιας υπηρεσίας που καλείται να ανταποκριθεί σε ολοένα περισσότερες και πιο σύνθετες ανάγκες, έχοντας να διαχειριστεί ταυτόχρονα ελλείψεις προσωπικού, αποσπάσεις, επικείμενες συνταξιοδοτήσεις, αυξημένο μέσο όρο ηλικίας και μεγάλες γεωγραφικές αποστάσεις.
Το πρόβλημα δεν είναι ίδιο σε κάθε σημείο του νομού
Άλλες ανάγκες υπάρχουν στο αστικό κέντρο της Πάτρας, άλλες στην Αιγιάλεια, άλλες στα Καλάβρυτα και στην ορεινή Αχαΐα και διαφορετικές απαιτήσεις στη Δυτική Αχαΐα.
Κοινός παρονομαστής, σύμφωνα με τις δηλώσεις που καταγράφηκαν, είναι η ανάγκη για περισσότερη καθημερινή αστυνομική παρουσία στον δρόμο.
170 δυνητικοί συνταξιούχοι και
ένα μεγαλύτερο κύμα που έρχεται
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η ηλικιακή σύνθεση του προσωπικού.

Ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας, Δημήτρης Λιούκας, αναφέρει στο Patrapress.gr ότι αυτή τη στιγμή περίπου 170 αστυνομικοί έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, αριθμός που αντιστοιχεί, σύμφωνα με την εκτίμησή του, περίπου στο 18% της οργανικής δύναμης.
Αχαΐα: Μερική ικανοποίηση με νέες ενισχύσεις της Αστυνομίας από ένστολους
Όπως εξηγεί, οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί δεν αποχωρούν αυτομάτως. Πολλοί παραμένουν στην υπηρεσία για οικονομικούς και οικογενειακούς λόγους, καθώς βρίσκονται σε μια περίοδο της ζωής τους όπου υπάρχουν αυξημένες υποχρεώσεις, παιδιά που σπουδάζουν, στεγαστικά δάνεια και άλλες οικονομικές ανάγκες.
Ωστόσο, το γεγονός ότι υπάρχει ένας τόσο μεγάλος αριθμός εργαζομένων που δυνητικά μπορεί να αποχωρήσει δημιουργεί ένα σημαντικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα.
Ο κ. Λιούκας εκτιμά ότι τα επόμενα χρόνια ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί σημαντικά και συνδέει την εξέλιξη με τις παλαιότερες σειρές αστυνομικών που εισήλθαν μέσω Πανελλαδικών εξετάσεων.
Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσοι αστυνομικοί λείπουν σήμερα, αλλά πόσοι μπορεί να λείπουν αύριο.
Η ηλικία του προσωπικού και ο κίνδυνος νέων κενών
Σύμφωνα με τον κ. Λιούκα, περίπου το 55% του προσωπικού βρίσκεται σε ηλικίες άνω των 45 ετών, γεγονός που αποτυπώνει και τη γήρανση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τις μάχιμες υπηρεσίες. Ένας αστυνομικός που υπηρετεί για δεκαετίες σε απαιτητικές συνθήκες καλείται σήμερα να ανταποκριθεί σε ένα διαφορετικό και πιο σύνθετο περιβάλλον, με περισσότερα περιστατικά, μεγαλύτερες απαιτήσεις και αυξημένο όγκο διοικητικής εργασίας.
Την ίδια στιγμή, η ανανέωση του προσωπικού δεν μπορεί να γίνει από τη μία ημέρα στην άλλη.
Ο κ. Λιούκας θέτει, μάλιστα, το ζήτημα μιας συνολικότερης αναδιάρθρωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, υποστηρίζοντας ότι χρειάζεται νέο προσωπικό, διαφορετική εκπαίδευση και σαφής σχεδιασμός για το τι αστυνομία χρειάζεται η χώρα τις επόμενες δεκαετίες.
Περίπου 160 αστυνομικοί εκτός
Αχαΐας λόγω αποσπάσεων

Ένα δεύτερο κρίσιμο ζήτημα είναι οι αποσπάσεις.
Ο απόστρατος τ, Πρτόεδρος των αστυνομικών – Γραμματέας Τομέα Προστασίας του πολίτη στο ΠΑΣοΚ Γιάννης Ταπεινός υποστηρίζει στο Patrapress.gr ότι περίπου 160 αστυνομικοί της Αχαΐας βρίσκονται εκτός της Διεύθυνσης, καθώς έχουν αποσπαστεί σε άλλες υπηρεσίες και περιοχές.
Ο ίδιος θέτει ένα βασικό ερώτημα: πώς μπορεί μια περιφερειακή Διεύθυνση να ανταποκριθεί στις ανάγκες της όταν σημαντικός αριθμός του προσωπικού της χρησιμοποιείται για να καλύψει ανάγκες αλλού;
Κατά τον κ. Ταπεινό, οι αποσπάσεις μπορούν να έχουν νόημα όταν αφορούν σοβαρές και έκτακτες ανάγκες και για όσο αυτές διαρκούν, όμως δεν θα πρέπει να μετατρέπονται σε μόνιμη πρακτική.
Η Αχαΐα, σύμφωνα με την ίδια τοποθέτηση, δεν μπορεί να λειτουργεί ως μόνιμη «δεξαμενή» προσωπικού για την κάλυψη αναγκών άλλων περιοχών.
Το ίδιο ζήτημα, όπως αναφέρει, αφορά και τη δημιουργία νέων υπηρεσιών. Αν μια νέα υπηρεσία στελεχώνεται με προσωπικό που μετακινείται από ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες, τότε δεν δημιουργείται πραγματική πρόσθετη αστυνομική δύναμη. Απλώς το κενό μεταφέρεται.
Πάτρα: Η μάχιμη δύναμη και η
καθημερινότητα στον δρόμο
Η μεγαλύτερη πίεση αποτυπώνεται στο αστικό κέντρο.
Ο Δημήτρης Λιούκας περιγράφει στο Patrapress.gr μια κατάσταση στην οποία η Άμεση Δράση, οι ομάδες ΔΙΑΣ, η Τροχαία και τα Αστυνομικά Τμήματα καλούνται να ανταποκριθούν σε μεγάλο αριθμό περιστατικών με περιορισμένες διαθέσιμες δυνάμεις. Κάνει μάλιστα σύγκριση με την εικόνα που υπήρχε στην Πάτρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν υπήρχαν περισσότερα Αστυνομικά Τμήματα και, όπως αναφέρει, καθημερινά μπορούσαν να επιχειρούν αρκετά περισσότερα περιπολικά.
Σήμερα, σύμφωνα με την περιγραφή του, υπάρχουν βάρδιες κατά τις οποίες η διαθέσιμη δύναμη δεν επαρκεί για να καλυφθούν ταυτόχρονα όλες οι ανάγκες. Και αυτό έχει μια πολύ συγκεκριμένη συνέπεια: όταν ένα πλήρωμα βρίσκεται σε ένα περιστατικό, δεν μπορεί ταυτόχρονα να βρίσκεται σε ένα δεύτερο.
Η απόσταση, επομένως, γίνεται κρίσιμος παράγοντας.
Καλάβρυτα, ορεινή Αχαΐα και χρόνοι ανταπόκρισης
Εδώ εμφανίζεται μια από τις μεγαλύτερες ιδιαιτερότητες του νομού.
Η Αχαΐα δεν είναι μια συμπαγής αστική περιοχή. Περιλαμβάνει την Πάτρα, την Αιγιάλεια, τη Δυτική Αχαΐα, τα Καλάβρυτα, την Ακράτα και μεγάλο αριθμό χωριών και ορεινών οικισμών.
Για τον Δημήτρη Λιούκα, η γεωγραφία αυτή δεν μπορεί να αγνοείται όταν υπολογίζεται πόσοι αστυνομικοί χρειάζονται.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που δίνει για ένα σοβαρό περιστατικό στην ορεινή περιοχή των Καλαβρύτων. Η απόσταση από την Πάτρα, οι ορεινοί δρόμοι και η διαθεσιμότητα της δύναμης τη δεδομένη στιγμή μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά τον χρόνο ανταπόκρισης.
Άλλο είναι να υπάρχει διαθέσιμη δύναμη λίγα λεπτά μακριά και άλλο να απαιτείται μετακίνηση από δεκάδες χιλιόμετρα μακριά.
Αυτό αφορά όχι μόνο τα Καλάβρυτα αλλά συνολικά τα χωριά και τους πιο απομακρυσμένους οικισμούς του νομού.
Πού εντοπίζεται η ανασφάλεια

Η απόστρατη αξιωματικός Έφη Γιαννιά δίνει στο Patrapress.gr μια διαφορετική αλλά συμπληρωματική διάσταση στο ζήτημα.
Όπως επισημαίνει, στην Αχαΐα το βασικό πρόβλημα δεν είναι τόσο η βαριά οργανωμένη εγκληματικότητα όσο η καθημερινή εγκληματικότητα.
Κλοπές, διαρρήξεις, απάτες και γενικότερες παραβατικές συμπεριφορές είναι εκείνες που επηρεάζουν άμεσα το αίσθημα ασφάλειας στις γειτονιές.
Και εδώ υπάρχει μια κρίσιμη παράμετρος.
Για έναν ηλικιωμένο που πέφτει θύμα τηλεφωνικής απάτης, για μια οικογένεια που βρίσκει το σπίτι της παραβιασμένο ή για έναν επαγγελματία που αντιμετωπίζει επαναλαμβανόμενες κλοπές από την επιχείρησή του, η λεγόμενη «μικρή» εγκληματικότητα δεν είναι καθόλου μικρή.
Η ανασφάλεια, επομένως, δεν αφορά μόνο τα μεγάλα περιστατικά. Δημιουργείται και από την επανάληψη μικρότερων περιστατικών στην ίδια γειτονιά, στην ίδια περιοχή ή στο ίδιο χωριό.
Από τις γειτονιές της Πάτρας μέχρι τα χωριά της Αχαΐας
Το πρόβλημα της αστυνομικής παρουσίας παίρνει διαφορετική μορφή ανά περιοχή.
Στην Πάτρα το ζητούμενο είναι η συνεχής παρουσία περιπολιών, η γρήγορη ανταπόκριση και η δυνατότητα διαχείρισης πολλών περιστατικών ταυτόχρονα.
Στην Αιγιάλεια και την Ακράτα, οι αποστάσεις και η διασπορά των οικισμών δημιουργούν διαφορετικές απαιτήσεις.
Στα Καλάβρυτα και στα ορεινά χωριά, η γεωγραφία αποτελεί από μόνη της παράγοντα που επηρεάζει τον χρόνο ανταπόκρισης.
Στη Δυτική Αχαΐα, όπου συνυπάρχουν αστικές, αγροτικές και ημιαστικές περιοχές, η αστυνομική παρουσία καλείται να αντιμετωπίσει διαφορετικού τύπου περιστατικά.
Ο κοινός παρονομαστής είναι ένας: η αστυνόμευση δεν μπορεί να μετριέται μόνο με τον αριθμό των αστυνομικών ανά κάτοικο.
Χρειάζεται να συνυπολογίζονται οι αποστάσεις, η έκταση της περιοχής, η μορφολογία, οι τουριστικές και οικονομικές δραστηριότητες, τα περιστατικά εγκληματικότητας και κυρίως η πραγματική δυνατότητα μιας υπηρεσίας να διαθέτει καθημερινά προσωπικό στον δρόμο.
Η ασφάλεια συνδέεται και με την οικονομία
Ο Δημήτρης Λιούκας συνδέει την ασφάλεια και με την οικονομική δραστηριότητα.
Μια περιοχή στην οποία οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν επαναλαμβανόμενες κλοπές μετάλλων, υλικών ή εξοπλισμού δημιουργεί, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία του, ένα πρόσθετο κόστος για τους επαγγελματίες.
Η ασφάλεια, συνεπώς, δεν αφορά μόνο την προστασία της κατοικίας.
Αφορά την επιχείρηση, τη βιομηχανία, την αποθήκη, το κατάστημα, την αγροτική παραγωγή και τελικά την ίδια την οικονομική δραστηριότητα μιας περιοχής.
Οι μεταθέσεις του 2026 και το επόμενο βήμα

Ο τ. Πρόεδρος Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας Χάρης Τσίτσικας χαρακτηρίζει στο Patrapress.gr θετική την ενίσχυση που δόθηκε μέσω των τακτικών μεταθέσεων του 2026, υπογραμμίζει όμως ότι οι μετακινήσεις αυτές δεν εξαφανίζουν τις πραγματικές ανάγκες.
«Δεν μπορεί η λειτουργία της Αστυνομίας στην Αχαΐα να στηρίζεται διαρκώς στο φιλότιμο, στην υπερεργασία και στις προσωπικές θυσίες των αστυνομικών», είναι το βασικό μήνυμα της παρέμβασής του.
Ο ίδιος ζητά μόνιμο σχεδιασμό και πραγματική αποτύπωση των κενών ανά Υπηρεσία και ανά περιοχή.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Γιάννης Ταπεινός, ο οποίος χαρακτηρίζει τις συμπληρωματικές μεταθέσεις του Σεπτεμβρίου ευκαιρία για ουσιαστική ενίσχυση της Αχαΐας.
Η Έφη Γιαννιά, από την πλευρά της, επισημαίνει ότι η ενίσχυση που έγινε φέτος είναι θετική, αλλά πρέπει να συνεχιστεί, καθώς οι ανάγκες επηρεάζονται από τις αποσπάσεις, τις συνταξιοδοτήσεις και τα νέα καθήκοντα των υπηρεσιών.
Πώς μπορούν να καλυφθούν τα κενά
Από τις τέσσερις παρεμβάσεις προκύπτει ένας κοινός άξονας προτάσεων.
Πρώτον, νέες προσλήψεις και πραγματική ενίσχυση με νέο προσωπικό, ώστε οι υπηρεσίες να μην καλύπτουν τις ανάγκες τους αποκλειστικά μέσω εσωτερικών μετακινήσεων.
Δεύτερον, επανεξέταση των αποσπάσεων και επιστροφή προσωπικού όπου οι ανάγκες της Αχαΐας το επιβάλλουν.
Τρίτον, καταγραφή των πραγματικών κενών ανά Αστυνομικό Τμήμα και Υπηρεσία, αντί για έναν ενιαίο αριθμητικό δείκτη για ολόκληρο τον νομό.
Τέταρτον, καλύτερη αξιοποίηση του υφιστάμενου προσωπικού, με στόχο περισσότερες περιπολίες και μεγαλύτερη παρουσία στον δρόμο.
Πέμπτον, ενίσχυση της εκπαίδευσης και της επιχειρησιακής προετοιμασίας των αστυνομικών, καθώς οι μορφές παραβατικότητας μεταβάλλονται.
Εκτον, ένας μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για τις συνταξιοδοτήσεις που έρχονται, ώστε οι σημερινές ελλείψεις να μην μετατραπούν σε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα τα επόμενα χρόνια.
Το πραγματικό ερώτημα είναι πόση
Αστυνομία χρειάζεται η Αχαΐα
Η συζήτηση για τα κενά στην Αχαΐα δεν μπορεί να περιοριστεί σε έναν αριθμό.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόση πραγματική αστυνομική δύναμη βρίσκεται κάθε ημέρα στον δρόμο, σε κάθε περιοχή του νομού, και πόσο γρήγορα μπορεί να ανταποκριθεί όταν προκύψει ένα περιστατικό.
Από την Πάτρα και τις πυκνοκατοικημένες γειτονιές της μέχρι τα χωριά της Αιγιάλειας, της Δυτικής Αχαΐας και τα ορεινά των Καλαβρύτων, οι ανάγκες δεν είναι ίδιες.
Οι τέσσερις παρεμβάσεις συγκλίνουν, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες τους, σε ένα σημείο: η Αχαΐα χρειάζεται μόνιμο σχεδιασμό για το ανθρώπινο δυναμικό της Αστυνομίας και όχι λύσεις που απλώς μετακινούν τα κενά από τη μία υπηρεσία στην άλλη.
Και το πρόβλημα έχει πλέον δύο χρόνους
Ο πρώτος είναι το σήμερα, με τις υπηρεσίες να καλούνται να ανταποκριθούν στην καθημερινή εγκληματικότητα και στους πολίτες που ζητούν μεγαλύτερη αστυνομική παρουσία.
Ο δεύτερος είναι το αύριο, με τις συνταξιοδοτήσεις, τη γήρανση του προσωπικού και τις νέες ανάγκες αστυνόμευσης να δημιουργούν ένα ενδεχόμενο ακόμη μεγαλύτερης πίεσης.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο να καλυφθούν τα σημερινά κενά. Είναι να υπάρξει από τώρα σχέδιο ώστε η Αχαΐα να μην βρεθεί τα επόμενα χρόνια αντιμέτωπη με ένα ακόμη μεγαλύτερο έλλειμμα αστυνομικού προσωπικού.






