Μια εκκλησία του 14ου αιώνα, μια μικρή κοινοτική αίθουσα, γραφικές στέγες από άχυρο και μονοπάτια που διασχίζουν τους καταπράσινους λόφους της αγγλικής υπαίθρου.
Αυτά είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το χωριό Πίντινγκτον στο Οξφορντσάιρ της νοτιοανατολικής Αγγλίας, το οποίο είναι τόσο μικρό, που δεν έχει ούτε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά καταστήματα της βρετανικής κουλτούρας, τις γνωστές παμπ.
Φέτος το καλοκαίρι, η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα σχέδιο που άλλαξε πλήρως την καθημερινότητα των περίπου 350 κατοίκων του: τη φιλοξενία 1.250 αντρών αιτούντων άσυλο σε εγκαταλελειμμένη στρατιωτική εγκατάσταση κοντά στο χωριό και την παραμονή τους εκεί για όσο διάστημα εξετάζονται οι αιτήσεις τους.
Εφόσον το σχέδιο προχωρήσει, οι πρόσφυγες θα είναι σχεδόν τετραπλάσιοι από τους κατοίκους του χωριού.
Η απόφαση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και ανησυχία στην περιοχή, μετατρέποντας αυτή τη μικρή γωνιά της Αγγλίας σε χαρακτηριστικό παράδειγμα της αυξανόμενης κοινωνικής έντασης γύρω από τον τρόπο με τον οποίο η Βρετανία διαχειρίζεται τις δεκάδες χιλιάδες αιτούντων άσυλο που φτάνουν στη χώρα.
Οι κάτοικοι έφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να οργανώσουν δημοψήφισμα με το ερώτημα εάν το χωριό θα πρέπει συμβολικά να «κηρύξει την ανεξαρτησία του» από το Ηνωμένο Βασίλειο, σε μια κίνηση χωρίς νομική ισχύ, αλλά με στόχο να τραβήξει την προσοχή της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν το πρωί της Τετάρτης, συνολικά 285 άτομα (από τα 312 που ψήφισαν) τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ 26 ψήφισαν κατά. Ένα ψηφοδέλτιο ήταν άκυρο.






