Στον Γράμμο και το Βίτσι, στις 29 Αυγούστου 1949, έληξε η ένοπλη προσπάθεια του ΔΣΕ να ανατρέψει το ελληνικό κράτος και να οδηγήσει την Ελλάδα στο κομμουνιστικό στρατόπεδο.
Η 29η Αυγούστου είναι μια επετειακή ημέρα που οφείλουμε να θυμόμαστε. Όχι για να αναζωπυρώνουμε το μίσος του παρελθόντος, αλλά για να γνωρίζουμε τι διακυβεύτηκε τότε και ποια πορεία τελικά δεν ακολούθησε η Ελλάδα.
77 χρόνια μετά, οι πολιτικοί απόγονοι εκείνης της παράταξης και οι σημερινοί ενστερνιστές της αριστερής ιδεολογίας της εξακολουθούν να επιχειρούν να παρουσιάσουν εκείνη την ιστορία με διαφορετικό πρόσημο.
Το ερώτημα όμως είναι απλό: Αν είχε νικήσει
ο ΔΣΕ, ποια Ελλάδα θα είχαμε σήμερα;
Δεν χρειάζεται να κάνουμε υποθέσεις. Αρκεί να κοιτάξουμε τι συνέβη στη Σοβιετική Ένωση, την Ανατολική Γερμανία, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία τη Βουλγαρία κ.ά.
Μονοκομματική εξουσία, πολιτικές διώξεις, περιορισμός ελευθεριών και κρατική καταστολή για δεκαετίες.
Και σήμερα, αρκετές χώρες που έζησαν αυτή την εμπειρία – από τις χώρες της Βαλτικής έως την Πολωνία, την Τσεχία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία και την Ουκρανία – έχουν θεσπίσει περιορισμούς σε κομμουνιστικά σύμβολα, προπαγάνδα και την εξύμνηση ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Αυτό είναι το ιστορικό δεδομένο που δεν χωράει στα εύκολα συνθήματα.
Γι’ αυτό προς τους σημερινούς ενστερνιστές και νοσταλγούς του κομμουνισμού και της αριστερής ιδεολογίας:
Αν ο ΔΣΕ είχε νικήσει το 1949, θα θέλατε πραγματικά να ζείτε στην Ελλάδα που θα δημιουργούσε;
Γιατί είναι εύκολο να υπερασπίζεται κανείς σήμερα μια ιδεολογία.
Το δύσκολο είναι να αναλάβει την ευθύνη για το αποτέλεσμα που θα είχε η επικράτησή της.
Τα συνθήματα αλλάζουν. Οι δικαιολογίες αλλάζουν. Η Ιστορία όμως δεν αλλάζει.
Στις 29 Αυγούστου 1949 η Ελλάδα δεν πέρασε στο κομμουνιστικό στρατόπεδο.
Και αυτό είναι μια ιστορική πραγματικότητα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες του Ελληνικού Στρατού, αλλά και όλους τους Έλληνες πατριώτες που στάθηκαν απέναντι στην ένοπλη κομμουνιστική ανταρσία. Πολέμησαν, αγωνίστηκαν και πολλοί θυσιάστηκαν, υπερασπιζόμενοι την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την Ελλάδα που γνωρίζουμε σήμερα.
Η 29η Αυγούστου είναι ημέρα μνήμης, τιμής και ευγνωμοσύνης για όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για την Πατρίδα.
Η Ιστορία τους ανήκει. Η θυσία τους δεν ξεχνιέται.
Και η ελεύθερη Ελλάδα που μας παρέδωσαν είναι η δική μας ευθύνη να την προστατεύσουμε.
29 Αυγούστου 1949 – Τιμή και ευγνωμοσύνη σε εκείνους που στάθηκαν όρθιοι για την Ελλάδα.
Ανδρέας Σταματακόπουλος
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
