Η πρόσφατη είδηση ότι η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) σχεδιάζει να προχωρήσει έως το τέλος του 2026 σε νέο διαγωνισμό για την αξιοποίηση του Ξενία Καλεντζίου επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που παραμένει ανοικτό εδώ και χρόνια.
Η ΕΤΑΔ προετοιμάζει νέα διαγωνιστική διαδικασία για το ιστορικό ακίνητο στην Αγία Παρασκευή Ερυμάνθου, μετά τις επανειλημμένες προσπάθειες αξιοποίησής του που δεν είχαν αποτέλεσμα.
Το Ξενία διαθέτει 22 δωμάτια, εστιατόριο, μπαρ και καθιστικό, ενώ βρίσκεται σε μία περιοχή με ιδιαίτερα φυσικά χαρακτηριστικά και σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού.
Το ερώτημα, επομένως, είναι απλό:
Πόσες ακόμη φορές πρέπει να επαναλάβουμε την ίδια διαδικασία, περιμένοντας διαφορετικό αποτέλεσμα;
Η πρόταση μου είχε κατατεθεί δημόσια από το 2024.
Τον Ιούλιο του 2024, με δημόσια παρέμβασή μου, είχα επισημάνει ότι οι μέχρι τότε προσπάθειες πώλησης ή μίσθωσης του ακινήτου δεν είχαν προσελκύσει επενδυτικό ενδιαφέρον και είχα καταθέσει μία διαφορετική και συγκεκριμένη πρόταση.
Να παραχωρηθεί το Ξενία Καλεντζίου κατά 50% στον Δήμο Ερυμάνθου και κατά 50% στην Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ), με αποκλειστικό σκοπό την αποκατάσταση, επαναλειτουργία και ουσιαστική αξιοποίησή του.
Η πρόταση αυτή είχε δημοσιοποιηθεί στις 22 Ιουλίου 2024 και βασιζόταν σε μία διαφορετική φιλοσοφία: το Ξενία να μην αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα ακόμη δημόσιο ακίνητο που αναζητά ιδιώτη μισθωτή, αλλά ως αναπτυξιακή υποδομή για ολόκληρη την ορεινή περιοχή του Ερυμάνθου.
Δύο χρόνια αργότερα, τα γεγονότα όχι μόνο δεν ακυρώνουν εκείνη την πρόταση, αλλά κατά την άποψή μου την καθιστούν ακόμη περισσότερο επίκαιρη και αναγκαία.
Γιατί αποτελεί τη μόνη ουσιαστική λύση.
Ένας ιδιώτης επενδυτής λειτουργεί –και ορθώς– με οικονομικά και επιχειρηματικά κριτήρια.
Για να επενδύσει σημαντικά κεφάλαια στην πλήρη ανακατασκευή ενός ακινήτου 22 δωματίων, πρέπει να υπάρχει μία σαφής προοπτική απόδοσης της επένδυσής του.
Οι προηγούμενες άγονες διαδικασίες αποτελούν τουλάχιστον μία ισχυρή ένδειξη ότι το μοντέλο που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει το απαιτούμενο επενδυτικό ενδιαφέρον.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι η παραχώρηση στον Δήμο Ερυμάνθου και στην ΕΟΟΑ δεν είναι απλώς μία εναλλακτική πρόταση. Υπό τις σημερινές συνθήκες αποτελεί τη μόνη ουσιαστική και ρεαλιστική λύση που έχει κατατεθεί δημόσια για να αποκτήσει το ακίνητο σταθερή χρήση και αναπτυξιακό χαρακτήρα.
Με έναν βασικό όρο: Το Ξενία να μη γίνει ένα ακόμη δημόσιο κτίριο που απλώς αλλάζει φορέα διαχείρισης, αλλά μία εγκατάσταση που λειτουργεί, φιλοξενεί κόσμο και δημιουργεί οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή.
Ένας πραγματικός αθλητικός και ορεινός προορισμός.
Η συμμετοχή της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης μπορεί να δώσει στο εγχείρημα αυτό ακριβώς που χρειάζεται: σταθερό λόγο επισκεψιμότητας.
Το Ξενία μπορεί να αποτελέσει βάση φιλοξενίας για σωματεία, αθλητές, προπονητές και οργανωμένες ομάδες από ολόκληρη την Ελλάδα.
Ορειβασία, αναρρίχηση, πεζοπορία, δράσεις στη φύση, προπονητικές συγκεντρώσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και διοργανώσεις μπορούν να δημιουργήσουν δραστηριότητα που δεν περιορίζεται στους δύο ή τρεις μήνες της παραδοσιακής τουριστικής περιόδου.
Αυτό ακριβώς είχα επισημάνει και το 2024: τη δυνατότητα να εξελιχθεί η περιοχή σε αθλητικό προορισμό για αναρρίχηση, ορειβασία και πεζοπορία, με άμεσο όφελος για την τοπική οικονομία και την απασχόληση.
Ο Δήμος Ερυμάνθου πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο
Το άλλο 50% της παραχώρησης στον Δήμο Ερυμάνθου έχει εξίσου μεγάλη σημασία.
Ο Δήμος γνωρίζει τις ανάγκες και τις δυνατότητες της περιοχής και μπορεί να συνδέσει τη λειτουργία του Ξενία με ένα ευρύτερο σχέδιο ανάπτυξης.
Το Καλέντζι βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 950 μέτρων και, όπως αναφέρει και ο ίδιος ο Δήμος, διαθέτει ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον και ιστορικό ενδιαφέρον.
Μπορούν επομένως να αναπτυχθούν παράλληλες δράσεις πολιτιστικού, ιστορικού, θρησκευτικού και κοινωνικού τουρισμού.
Ήδη από το 2024 είχα προτείνει τη δυνατότητα φιλοξενίας οργανωμένων εκδρομών και ΚΑΠΗ από ολόκληρη την Ελλάδα, σε συνδυασμό με τον θρησκευτικό τουρισμό.
Έτσι δημιουργείται ένα μεικτό μοντέλο λειτουργίας, στο οποίο ο αθλητισμός εξασφαλίζει σημαντικό μέρος της οργανωμένης επισκεψιμότητας και ο Δήμος αναπτύσσει συμπληρωματικές χρήσεις.
Και αυτό σημαίνει περισσότερους επισκέπτες, μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής, κατανάλωση στην τοπική αγορά και, τελικά, νέες θέσεις εργασίας και ζωή στην ορεινή περιοχή.
Να μη χαθεί άλλος χρόνος
Κάθε χρόνος που περνά για ένα κλειστό δημόσιο ακίνητο λειτουργεί εις βάρος του.
Το κτίριο απαξιώνεται, οι ανάγκες αποκατάστασης αυξάνονται και μία περιουσία που θα μπορούσε να αποτελεί μοχλό ανάπτυξης παραμένει ανενεργή.
Για αυτό, πριν προχωρήσουμε μηχανικά σε έναν ακόμη διαγωνισμό, θεωρώ ότι η ΕΤΑΔ και η Πολιτεία οφείλουν να εξετάσουν σοβαρά την πρόταση παραχώρησης του ακινήτου στον Δήμο Ερυμάνθου και στην Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης, μέσα από ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, σαφές επιχειρησιακό σχέδιο και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης και λειτουργίας.
Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε ξανά το πρόβλημα.
Το γνωρίζουμε.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε ακόμη έναν άγονο διαγωνισμό για να συζητήσουμε ξανά τι πρέπει να γίνει.
Η πρόταση υπάρχει από το 2024.
Σήμερα, δύο χρόνια αργότερα, επιμένω ακόμη περισσότερο σε αυτή: Το Ξενία Καλεντζίου πρέπει να παραχωρηθεί στον Δήμο Ερυμάνθου και στην Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης.
Όχι για να παραμείνει ένα ακόμη δημόσιο ακίνητο υπό διαφορετική διαχείριση.
Αλλά για να μετατραπεί σε ζωντανό Κέντρο Ορεινού, Αθλητικού και Εναλλακτικού Τουρισμού, ανοικτό στην κοινωνία και ικανό να δημιουργήσει πραγματικό αναπτυξιακό αποτύπωμα στον Ερύμανθο.
Αυτή, κατά την άποψή μου, δεν είναι πλέον απλώς μία από τις πιθανές λύσεις.
Είναι η μόνη ουσιαστική λύση που μπορεί να δώσει στο Ξενία σταθερή χρήση, προοπτική και ζωή.
Και είναι ώρα οι αρμόδιοι φορείς να την εξετάσουν σοβαρά πριν προκηρυχθεί ένας ακόμη διαγωνισμός και χαθεί ακόμη περισσότερος πολύτιμος χρόνος.
Θεόδωρος Κανελλόπουλος
ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
