Μετά από δώδεκα χρόνια ΕΞΟΥΣΙΑΣ παντοδύναμης διοίκησης,
η Δημοτική Αρχή της «Λαϊκής Υποκρισίας» του ΚΚΕ – ΠΕΛΕΤΙΔΗ ανακάλυψε επιτέλους ότι
στις γειτονιές της Πάτρας υπάρχουν
και… ανοιχτά γήπεδα.
Και αποφάσισε να ασχοληθεί
με ένα από αυτά.
Το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ και βόλεϊ απέναντι από τις Εργατικές Κατοικίες Παραλίας, ένας χώρος που επί χρόνια περίμενε την αυτονόητη φροντίδα
και αναβάθμισή του, μπαίνει επιτέλους
σε διαδικασία αποκατάστασης.
Δώδεκα χρόνια αναμονής.
Ένα συνοικιακό γήπεδο.
Προϋπολογισμός 88.000 ευρώ.
Και μάλιστα με σχεδιασμό υποβολής του έργου για χρηματοδότηση από πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Το καλύτερο, όμως, το γράφει η ίδια η μελέτη του Δήμου: στην εγκατάσταση παρατηρείται «έντονη φθορά στα δάπεδα του γηπέδου, στον αθλητικό εξοπλισμό και στις περιφράξεις».
Με απλά λόγια:
Χρειάστηκαν δώδεκα χρόνια για να διαπιστώσουν αυτό που οι κάτοικοι της περιοχής έβλεπαν καθημερινά με τα μάτια τους.
Δεν ξέρουμε εάν πρέπει να πανηγυρίσουμε ή να κρατήσουμε… ημερολόγιο για το επόμενο.
Η ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ στηρίζει κάθε παρέμβαση που αναβαθμίζει τις αθλητικές εγκαταστάσεις της πόλης.
Αλλά δεν θα βαφτίσουμε «έργο πνοής» την αποκατάσταση της εγκατάλειψης.
Ούτε θα χειροκροτήσουμε ως πολιτικό επίτευγμα αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί στοιχειώδη και διαρκή υποχρέωση κάθε Δημοτικής Αρχής.
Οι συνοικίες της Πάτρας είναι γεμάτες αθλητικούς χώρους που χρειάζονται συντήρηση, αναβάθμιση και ζωή.
Γι’ αυτό ρωτάμε τη Δημοτική Αρχή:
✓ Ποιο είναι το συνολικό σχέδιο για τα ανοιχτά γήπεδα της Πάτρας;
✓ Πόσα χρειάζονται αποκατάσταση;
✓ Ποια θα ακολουθήσουν;
Και κυρίως:
✓ Πόσα ακόμη χρόνια πρέπει να περιμένουν οι γειτονιές;
Γιατί με ρυθμό ένα γήπεδο ανά δώδεκα χρόνια, υπάρχει ένας σοβαρός κίνδυνος: να προλάβουν να ξαναχαλάσουν τα πρώτα μέχρι να φτιαχτούν τα τελευταία.
Η Πάτρα αξίζει καλύτερα.
Οι γειτονιές της αξίζουν καλύτερα.
Και τα παιδιά της πόλης δεν μπορούν να περιμένουν άλλα δώδεκα χρόνια.
Θόδωρος Κανελλόπουλος
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΥΠΟΥ « ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ»













