Για άγνωστες πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής του διαδρομής μίλησε ο Χρήστος Δάντης, σε μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση στο Stage Stories powered by Winmasters. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης αναφέρθηκε σε σημαντικούς σταθμούς της καριέρας του, μεταξύ αυτών και το «My Number One», ενώ δεν έκρυψε την ενόχλησή του για τη στάση που αντιμετώπισε, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν περίμενα την αχαριστία».
Απόσπασμα από τη συνέντευξη στο Stage Stories
Για την επιτυχία του «Δακτυλικά Αποτυπώματα»:
«Τον Ιούνιο του ’90 κυκλοφόρησαν τα «Δακτυλικά Αποτυπώματα», που ήταν ένα δοκιμαστικό άλμπουμ, για να μη με διώξει η εταιρεία. Είχα συμβόλαιο, είχα κάνει ήδη δύο singles και δεν ήξεραν τι να με κάνουν. Ήταν δοκιμαστικό, επειδή εγώ ήμουν φίλος με τον Γιάννη Καραλή και γράφαμε μαζί. Πάμε, λοιπόν, να παρουσιάσουμε τα δέκα τραγούδια. Παρουσιάζουμε το άλμπουμ και δεν άρεσε καθόλου στην εταιρεία. Ήταν όλοι από την εταιρεία και κουνούσαν το κεφάλι, εκτός από τον Γιάννη Δουλάμη, ο οποίος ήταν ο παραγωγός του άλμπουμ. Μόνο στον Γιάννη άρεσε.
Στον Γιάννη Δουλάμη, στον Γιάννη Καραλή κι εμένα. Δεν άρεσε σε κανέναν άλλον. Αυτοί μάς είχαν δώσει πολλά λεφτά για το recording. Και ήταν πολλή δουλειά τότε. Δεν ήταν όπως τώρα, που ξεπετάμε τραγούδια. Μερόνυχτα στο στούντιο. Και μου λέει: «Κάτσε να δούμε». Ήμασταν πάρα πολύ αισιόδοξοι. Μου λέει: «Τους έχουμε στο χέρι».
Με το που κυκλοφόρησε το τραγούδι, έπαιζε σε όλη την Ελλάδα. Μετά από τρεις-τέσσερις ημέρες δεν ακουγόταν τίποτα άλλο, εκείνο το καλοκαίρι. Τίποτα άλλο.
Αλλά να μην πω ότι ακουγόταν και ο Μπίγαλης. Είχε βγάλει ο Μπίγαλης το «Ρίνα Κατερίνα» και γινόταν χαμός με αυτά τα δύο τραγούδια όλο το καλοκαίρι. Εμείς ήμασταν τυχεροί».
Για το «Number 1» της Έλενας Παπαρίζου και την αχαριστία που πιστεύει πως υπάρχει σχετικά με την ανάμειξή του:
«Αυτό δεν περίμενα να συμβεί, γιατί δεν το έχω ξαναπεί. Δεν περίμενα την αχαριστία των ανθρώπων του χώρου. Δεν περίμενα ποτέ να έχουν περάσει, αυτή τη στιγμή, 22 χρόνια και συνάδελφοι να προσπαθούν να ξεχάσουν ότι ο Χρήστος Δάντης έγραψε αυτό το τραγούδι.
Δεν το ξέρουν ακόμα. Το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι έχω ακούσει συναδέλφους να… Γιατί υπήρχε μία τεράστια δικαστική διαμάχη γι’ αυτό το τραγούδι, η οποία στο τέλος, επειδή δεν μπορούσε να τελεσιδικήσει, οδήγησε σε μία συμφωνία μεταξύ μας. Αναγνώρισε ο ένας τα δικαιώματα του άλλου.
Κανένας συνάδελφος αυτή τη στιγμή, σχεδόν κανένας, δεν με αναφέρει ως δημιουργό του «My Number One». Όλοι κάνουν σαν να θέλουν να το ξεχάσουν. Και, εντάξει, τολμάω να το πω γιατί έχω μεγαλώσει πια. Δεν με ενδιαφέρει αν με παρεξηγήσουν ή δεν με παρεξηγήσουν. Και καλή επιτυχία. Δεν με ενδιαφέρει».
Για τη συγκλονιστική αποκάλυψη του γιου του, με την οποία ταυτίστηκε:
«Πέρασα πολλά με τη μουσική. Θα σου πω κάτι και για τον μεγάλο μου γιο, ο οποίος ασχολείται με τη μουσική. Κάποια στιγμή, όταν ήταν δέκα ετών, μου εξομολογήθηκε: “Μπαμπά, ξέρεις κάτι; Το μυαλό μου το βασανίζει η μουσική”. Του λέω: “Τι εννοείς;”.
“Δεν με αφήνει να κοιμηθώ”, μου έλεγε. «Ακούω μουσική όταν κοιμάμαι. Μέσα στο μυαλό μου παίζει μουσική, παίζουν μελωδίες. Με απασχολεί. Όταν είμαι χαρούμενος, όταν είμαι στεναχωρημένος, ακούω διαφορετικά είδη μουσικής μέσα στο μυαλό μου».
Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και με εμένα. Έτσι ήμουν. Για μένα η μουσική ήταν μονόδρομος, δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Ασχολήθηκα κάποια στιγμή με το θέατρο, στα 18-19 μου, και με παρότρυνε ένα θεατρικό περιβάλλον, με το οποίο έκανα παρέα τότε –γιατί και ο αδερφός μου ήταν ηθοποιός– να ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο και να πάω σε Δραματική Σχολή.
Δεν το συζητούσα με τίποτα. Τους έλεγα: “Τραγουδιστής”. Και μου έλεγαν: “Δηλαδή λαϊκά και τέτοια; Μπουζούκια; Θα σπάνε πιάτα;”. Τους έλεγα: “Όχι, θέλω να παίζω ξένη μουσική”. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε τα πρώτα χρόνια».
Για τα hate comments στα social media και το πώς τα αντιμετωπίζει:
«Δεν μπορώ να καθίσω να ασχοληθώ. Γιατί αυτός ο άνθρωπος δεν αποτελεί κριτήριο. Δεν έχει κριτήριο, δεν ξέρει τι είναι μουσική.
Δηλαδή, υπήρξε κάποιος που με έκραξε επειδή κάποια στιγμή έκανα ένα mashup των «Κομματιών» με το «Backin Black» των AC/DC, το οποίο ονόμασα «Back in Κομμάτια». Και έγραψε αυτός ο αχρείος: “Δεν έγραψε ποιο είναι το τραγούδι”.
Μα τι να γράψω; Να γράψω ποιο είναι το «Back in Black»; Δεν το ξέρεις; Τι εννοείς; Δεν είπα ποτέ ότι είναι δικό μου. Ένα mashup έκανα, γράφοντας από κάτω όλους τους δημιουργούς και εμένα, που είχα κάνει το cover. Ο άνθρωπος δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει, γιατί ήθελε απλώς να κράξει. Τι να καθίσω να ασχοληθώ τώρα; Αυτό το πετάμε, είναι πεταμένο. Ένας άνθρωπος που μπαίνει στη διαδικασία να κράξει μέσω των social είναι αμελητέα ποσότητα».
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
