Το αποχετευτικό της Ανατολικής Αιγιάλειας δεν μπορεί να πνίγεται άλλο στις δικαιολογίες
Δεν είναι δυνατόν, το 2026, σε μία από τις ομορφότερες παραλιακές περιοχές της χώρας, να υπάρχουν ακόμη βόθροι.
Δεν είναι δυνατόν η Ακράτα, το Κράθιο, τα Συλιβαινιώτικα, η Αιγείρα και το Διακοπτό — ένας τόπος με τεράστιες δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης — να στερούνται μιας αυτονόητης υποδομής ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.
Δεν είναι δυνατόν να έχουν εγκριθεί εκατομμύρια ευρώ, να έχουν υπογραφεί συμβάσεις, να έχουν σκαφτεί δρόμοι, να έχουν τοποθετηθεί χιλιόμετρα αγωγών και το αποχετευτικό να μη λειτουργεί.
Και δεν είναι δυνατόν, κάθε φορά που τίθεται το αυτονόητο ερώτημα «γιατί δεν τελείωσε το έργο;», να ακούμε πάλι το ίδιο πράγμα:
Δικαιολογίες.
Δικαιολογίες.
Δικαιολογίες.
Ότι καθυστέρησε η χρηματοδότηση. Ότι έφυγε η ανάδοχος. Ότι χάλασαν τα αντλιοστάσια. Ότι χρειάζονται νέες μελέτες. Ότι εμφανίστηκαν πρόσθετα τεχνικά προβλήματα. Ότι θα γίνει νέα δημοπράτηση.
Οι απαντήσεις αυτές δεν με πείθουν. Και δεν πιστεύω ότι μπορούν να πείσουν οποιονδήποτε απλό και καλόπιστο πολίτη.
Γιατί ο απλός άνθρωπος ρωτά κάτι πολύ συγκεκριμένο: Πόσα χρήματα δόθηκαν; Πού πήγε κάθε ευρώ; Τι ακριβώς κατασκευάστηκε; Γιατί δεν λειτουργεί; Ποιος ευθύνεται; Και πότε θα τελειώσει;
Δεν ζητά θεωρίες. Δεν ζητά άλλες υποσχέσεις. Ζητά μία συγκεκριμένη απάντηση.
Η αρχική απόφαση προέβλεπε ένα πλήρως ολοκληρωμένο και λειτουργικό εσωτερικό δίκτυο περίπου 75,5 χιλιομέτρων. Η σύμβαση κατασκευής υπογράφηκε το 2021 με οικονομικό αντικείμενο περίπου 24,4 εκατομμύρια ευρώ πλέον ΦΠΑ. Τον Σεπτέμβριο του 2024 δόθηκε κατηγορηματική δέσμευση ότι το καλοκαίρι του 2025 θα είχαν γίνει οι συνδέσεις στην παραλιακή Ακράτα.
Το καλοκαίρι του 2025 πέρασε. Έφτασε και το καλοκαίρι του 2026. Το δίκτυο στην Ανατολική Αιγιάλεια εξακολουθεί να παραμένει ανενεργό σε κρίσιμα τμήματά του, ενώ η ανάδοχος αποχώρησε στο τέλος Ιουνίου.
Αυτό δεν είναι απλώς μία καθυστέρηση δημοσίου έργου. Είναι μία εικόνα που προσβάλλει την περιοχή και δοκιμάζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου δεν υπάρχουν χρήματα χωρίς λογαριασμό. Δεν υπάρχουν πληρωμές χωρίς αντιστοίχιση σε πραγματικές εργασίες. Δεν υπάρχουν παρατάσεις χωρίς ειδική αιτιολογία. Δεν υπάρχουν μελέτες χωρίς υπεύθυνους. Δεν υπάρχουν εργολαβίες που σταματούν και κανείς δεν εξηγεί με ένα επίσημο έγγραφο τι ακριβώς συνέβη.
Εάν καθυστέρησε η χρηματοδότηση, θέλω να γνωρίζω ποιο ποσό καθυστέρησε, ποιος λογαριασμός έμεινε απλήρωτος, για πόσο χρόνο και ποια υπηρεσία είχε την ευθύνη.
Εάν η ανάδοχος διέκοψε τις εργασίες, θέλω να δω το έγγραφο, την αιτιολογία της, την απάντηση της ΔΕΥΑΑ και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν ή τους λόγους για τους οποίους δεν επιβλήθηκαν.
Εάν τα εννέα αντλιοστάσια ήταν προβληματικά, πλημμυρισμένα ή ασυντήρητα, θέλω να γνωρίζω ποιος είχε την ευθύνη να τα προστατεύσει, να τα συντηρήσει και να διασφαλίσει ότι θα λειτουργήσουν.
Εάν απαιτούνται νέες μελέτες για Αιγείρα και Διακοπτό, θέλω να γνωρίζω τι έλειπε από τις αρχικές, ποιος τις συνέταξε, ποιος τις ενέκρινε, πότε εντοπίστηκε το πρόβλημα και πόσο ακόμη θα πληρώσουν οι πολίτες.
Για τον λόγο αυτό δεν θα περιοριστώ σε μία ακόμη ανακοίνωση αγανάκτησης.
Προχωρώ προσωπικά στην κατάθεση αναλυτικής αίτησης και αναφοράς προς τη Διαχειριστική Αρχή, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και
Ενέργειας, το Υπουργείο Εσωτερικών, την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, τη ΡΑΑΕΥ και κάθε άλλη αρμόδια εθνική ή ευρωπαϊκή ελεγκτική αρχή.
Ζητώ πλήρη διοικητικό, τεχνικό και δημοσιονομικό έλεγχο. Ζητώ όλες τις αποφάσεις χρηματοδότησης, τις πιστοποιήσεις, τις πληρωμές, τις επιμετρήσεις, τις παρατάσεις, τα έγγραφα της αναδόχου και την αλληλογραφία των αρμόδιων υπηρεσιών.
Ζητώ επιτόπιο έλεγχο, ώστε να αντιπαραβληθεί κάθε ευρώ που πληρώθηκε με κάθε μέτρο αγωγού, κάθε αντλιοστάσιο και κάθε εργασία που πράγματι εκτελέστηκε.
Και πάνω από όλα ζητώ ένα δεσμευτικό σχέδιο ολοκλήρωσης: ποια έργα απομένουν, πόσο κοστίζουν, από πού θα χρηματοδοτηθούν, ποιος θα τα εκτελέσει και σε ποια συγκεκριμένη ημερομηνία θα μπορούν επιτέλους να συνδεθούν οι κατοικίες.
Δεν προκαταλαμβάνω κανέναν έλεγχο. Δεν κατασκευάζω κατηγορίες. Αλλά δεν πρόκειται να δεχθώ άλλη αοριστία.
Η Ανατολική Αιγιάλεια δεν μπορεί να διαφημίζεται ως τουριστικός παράδεισος και να ζει με βόθρους. Δεν μπορεί να ζητάμε επενδύσεις και επισκέπτες, όταν δεν έχουμε ολοκληρώσει μία θεμελιώδη περιβαλλοντική υποδομή. Δεν μπορεί ο Κορινθιακός να προστατεύεται μόνο στις ομιλίες και στις φωτογραφίες.
Το ερώτημα πλέον δεν σηκώνει άλλη αναβολή:
Εκατομμύρια δόθηκαν. Γιατί το αποχετευτικό δεν λειτουργεί;
Πού δαπανήθηκε κάθε ευρώ; Ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση; Πότε θα τελειώσει το έργο;
Σε αυτά τα ερωτήματα θα απαιτήσω απαντήσεις. Με έγγραφα. Με αριθμούς. Με ονόματα αρμόδιων φορέων. Με συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Γιατί ένα έργο τέτοιας σημασίας δεν μπορεί να παραμένει άλλο θαμμένο κάτω από χώμα, σιωπή και δικαιολογίες.
Γεώργιος Μπέσκος
Δικηγόρος
Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
