Δεκαέξι χρόνια η MARFIN χρησιμοποιήθηκε ως πολιτικό σύμβολο. Όχι για να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά για να ανακυκλώνεται ένα αφήγημα περί «ηθικών αυτουργών», «άκρων» και μιας Αριστεράς που δήθεν υποθάλπει την πολιτική βία.
Σήμερα, που η υπόθεση φαίνεται να προχωρά, ( απο ένα ανώνυμο e-mail ;;;)το ερώτημα είναι αμείλικτο: γιατί τώρα και όχι πριν από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια; Αν υπήρχαν στοιχεία που μπορούσαν να οδηγήσουν σε εξελίξεις, γιατί δεν αξιοποιήθηκαν αφού η Νέα Δημοκρατία βρισκόταν και βρίσκεται επί χρόνια στην κυβέρνηση;
Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις. Γιατί η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης δεν είναι απλώς θεσμική αποτυχία· είναι και βαθιά πολιτικό ζήτημα. Και είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς αν η εκκρεμότητα της υπόθεσης λειτούργησε τελικά ως ένα διαρκές εργαλείο πολιτικής προπαγάνδας απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους της.
Η μνήμη των τριών ανθρώπων που χάθηκαν στη MARFIN δεν μπορεί να αποτελεί προεκλογικό σύνθημα ούτε μηχανισμό πολιτικής στοχοποίησης.
Αν κάποιοι γνώριζαν περισσότερα ή μπορούσαν να είχαν κινηθεί νωρίτερα, οφείλουν να λογοδοτήσουν. Η αλήθεια και η δικαιοσύνη δεν έχουν κομματικό χρώμα. Η πολιτική εκμετάλλευση μιας τραγωδίας, όμως, έχει.
Κώστας Κακκαβάς
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ







