Η πρόσφατη δημοσίευση για την κατασκευή νέου αιολικού σταθμού στο όρος Παναχαϊκό, στις θέσεις «Πλακουτσόβουνο – Μαλούρα – Κοκκινόβραχος», σε περιοχές των Δήμων Αιγιαλείας και Ερυμάνθου και σε υψόμετρο έως 1.500 μέτρων, από την εταιρεία «Αιολική Παναχαϊκού ΙΙΙ», αποτελεί ακόμη μία προσπάθεια να παρουσιαστεί ως «πράσινη ανάπτυξη» ένα έργο που έχει ήδη αφήσει βαθύ περιβαλλοντικό αποτύπωμα σε μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες ορεινές περιοχές της χώρας.
Όταν τα επιχειρήματα δεν αρκούν, επιστρατεύονται οι χορηγούμενες καταχωρήσεις. Όταν όμως η πραγματικότητα καταγράφεται σε αυτοψίες δημόσιων υπηρεσιών, γνωματεύσεις φορέων και αποφάσεις της Δικαιοσύνης, καμία επικοινωνιακή καμπάνια δεν μπορεί να την αποκρύψει.
Η ίδια η Πολιτεία παραδέχεται πλέον ότι αυτή η χωροθέτηση είναι λανθασμένη
Η μεγαλύτερη αντίφαση του έργου είναι ότι, μέσα από το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, του οποίου η διαβούλευση ολοκληρώθηκε πρόσφατα, ακόμη και η σημερινή κυβέρνηση αναγνώρισε ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε θέσεις όπως το Παναχαϊκό είναι επιζήμια για το φυσικό περιβάλλον.
Ένα έργο με αυτά τα χαρακτηριστικά δεν θα μπορούσε σήμερα, με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, να αδειοδοτηθεί στην ίδια θέση: σε υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων, μέσα σε περιοχή Natura – Ζώνη Ειδικής Προστασίας για την ορνιθοπανίδα, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη της προστατευόμενης περιοχής και σε άμεση γειτνίαση με αυστηρά προστατευόμενους οικότοπους προτεραιότητας.
Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη χωροθέτηση ανήκει σε ένα παρωχημένο μοντέλο, το οποίο πλέον και η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει ως προβληματικό για το φυσικό περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα.
Ένα έργο που προχώρησε μέσα από αλλεπάλληλες αδειοδοτήσεις και τον συνεχή δικαστικό αγώνα των πολιτών
Το έργο δεν προχώρησε επειδή έπεισε την τοπική κοινωνία. Προχώρησε μέσα από μια αλληλουχία διαδοχικών αδειοδοτήσεων και τροποποιήσεων, ενώ πολίτες, σύλλογοι και φορείς αναγκάζονταν επί σειρά ετών να προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, υπερασπιζόμενοι το περιβάλλον και τη νομιμότητα, απέναντι σε παράτυπες διοικητικές μεθοδεύσεις.
Το πιο οξύμωρο είναι ότι οι βασικές υποθέσεις προσφυγών εξακολουθούν να εκκρεμούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και θα κριθούν όταν πλέον το έργο θα έχει ολοκληρωθεί και θα λειτουργεί, δηλαδή όταν η καταστροφή της προστατευόμενης περιοχής θα είναι μη αναστρέψιμη.
Η καταστροφή δεν είναι θεωρία. Είναι καταγεγραμμένο γεγονός.
Η κατασκευή ξεκίνησε χωρίς να έχουν εκπονηθεί οι απαραίτητες τεχνικές μελέτες και η προβλεπόμενη χαρτογράφηση και παρακολούθηση των προστατευόμενων αντικειμένων.
Από τα πρώτα στάδια των εργασιών πραγματοποιήθηκε παράνομη διάνοιξη δρόμου μέσα σε αυστηρά προστατευόμενο οικότοπο προτεραιότητας σε περιοχή Natura. Ακολούθησαν αυτοψίες, γνωματεύσεις του αρμόδιου ΟΦΥΠΕΚΑ και προσωρινή διακοπή των εργασιών από το Συμβούλιο της Επικρατείας για περίπου οκτώ μήνες. Ο οικότοπος έχει ήδη καταστραφεί και η αποκατάστασή του είναι πρακτικά αδύνατη.
Ο παραβάσεις συνεχίζονται
Σήμερα εκτελούνται παρεμβάσεις μέσα σε ρέμα και στην παραρεμάτια ζώνη χωρίς να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη οριοθέτηση, όπως διαπιστώθηκε από αυτοψία της αρμόδιας υπηρεσίας. Παρά τις διαπιστώσεις αυτές, οι εργασίες συνεχίζονται και καμία αρμόδια αρχή δεν παρεμβαίνει.
Ανάπτυξη για ποιον;
Η πραγματική ανάπτυξη δημιουργεί βιώσιμες θέσεις εργασίας, στηρίζει την τοπική παραγωγή, την κτηνοτροφία και τον ορεινό τουρισμό, ενώ προστατεύει το φυσικό κεφάλαιο μιας περιοχής.
Δεν ισοπεδώνει προστατευόμενα βουνά. Δεν μετατρέπει τις τοπικές κοινωνίες σε θεατές της υποβάθμισης και της ερημοποίησης του τόπου τους. Και δεν αφήνει ως μοναδικούς κερδισμένους τους μετόχους επενδυτικών σχημάτων, Ιρλανδών επενδυτών και αμερικανικών funds που αποκτούν πλέον τον έλεγχο των βουνών μας.
Η καταστροφή της βιοποικιλότητας του Παναχαϊκού δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακές καμπάνιες. Η περιοχή έχει ανάγκη από ουσιαστική προστασία και αυτό αποτελεί ευθύνη της Πολιτείας, της Δικαιοσύνης, αλλά και της Τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, που μέχρι σήμερα παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις χωρίς να παρεμβαίνει.
Η προστασία του φυσικού κεφαλαίου ενός τόπου πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξή του. Καμία «πράσινη επένδυση» δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε να αντισταθμίσει την καταστροφή της βιοποικιλότητας των προστατευόμενων περιοχών.
Επιτροπή Αγώνα Λεοντίου
Αγωνιστική Κίνηση Πάτρας ενάντια στα Αιολικά
Υ.Γ. Όλα όσα αναφέρονται παραπάνω τεκμηριώνονται από επίσημα στοιχεία, τα οποία βρίσκονται στη διάθεση κάθε δημοσιογράφου, μέσου ενημέρωσης, δημόσιας αρχής και κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
