Με αφορμή την αναγόρευση σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, του εξ Αιγίου καταγόμενου Καθηγητή Θέμη Προδρομάκη, σε ειδική τελετή στο εν λόγω Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πάτρας – παρουσία του Μητροπολίτου πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου και του Ποιμενάρχου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερωνύμου, το Patrapress.gr δημοσιεύει αποκλειστική συνέντευξη του γνωστού επιστήμονα.
Ο Αχαιός Θέμης Προδρομάκης, διεθνώς αναγνωρισμένος στον τομέα της Καινοτομίας, κατέχει τη Βασιλική Έδρα Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου, με βασιλικό ένταλμα του Καρόλου.
– Γιατί επιλεξατε στην επαγγελματική σας πορεία τον τομέα των ημιαγωγών και της Τεχνητής νοημοσύνης;
📍 ⏳ Το Χρονικό της Είδησης: TOP
«Προκλήσεις, τεχνικά και ερευνητικά.Πριν από περίπου 15 χρόνια τόλμησα να ασχοληθώ με έναν νέο τότε τομέα, τύπου memristor. Ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από την κατεστημένη τεχνολογία των τρανζίστορ. Βρέθηκα έτσι, μεταξύ των πρώτων επιστημόνων, που ανέπτυξαν αυτού του είδους τις τεχνολογίες, βασισμένες περισσότερο στη βιολογία και λιγότερο στη συμβατική ηλεκτρονική. Πάντα πίστευα ότι πρέπει να αντλούμε έμπνευση από τη φύση. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, για παράδειγμα, είναι ένας υπερυπολογιστής που καταναλώνει μόλις 20 Watt ενέργειας, την ώρα που τα σημερινά συστήματα AI απαιτούν εκατομμύρια φορές περισσότερη».
– Ποια είναι η σημασία για την κοινωνία να αποδεχθεί την Τεχνητή νοημοσύνη;
«Για μένα, κάθε ανακάλυψη έχει αξία μόνο όταν επιστρέφει στην κοινωνία, σε πολίτες διαφορετικών ηλικιών και υποβάθρων, σε ζητήματα τα οποία τους απασχολούν. Το πώς θα χρησιμοποιήσουν το ChatGPT για να φτιάξουν ένα website είναι κρίσιμο. Η τεχνολογία πρέπει να είναι προσβάσιμη και κατανοητή από όλους.»
– Ποια είνα η θέση του ανθρώπου στη χρήση της Τεχνητής νοημοσύνης, ιδίως στην καθημερινότητα;
«Η Τεχνητή νοημοσύνη είναι εργαλείο. Δεν μπορεί να καλύψει τα πάντα. Τα υπολογιστικά μοντέλα, όπως το ChatGPT, βασίζονται σε δεδομένα που πολλές φορές είναι ελλιπή ή μη επικαιροποιημένα. Επίσης, υπάρχουν τα λεγόμενα “hallucinations” — δηλαδή λανθασμένες ή φανταστικές απαντήσεις. Αυτό σημαίνει ότι ο ανθρώπινος έλεγχος είναι απαραίτητος, ειδικά όταν οι απαντήσεις της AI εμπλέκονται στη λήψη αποφάσεων. Όπως και με ένα παιδί που δεν έχει αποκτήσει ακόμη αρκετές εμπειρίες, η τεχνητή νοημοσύνη χρειάζεται καθοδήγηση. Δεν είναι λύση για όλα».
– Ποια η αξιοποίηση της Τεχνητής νοημοσύνης στην Εκπαίδευση;
«Στο πανεπιστημιακό περιβάλλον, πιστεύω στην καλλιέργεια της συνειδητής χρήσης της τεχνολογίας. Δεν απαγορεύω τη χρήση της AI .Κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο. Αντίθετα, ζητώ από τους φοιτητές μου να αιτιολογούν πότε και γιατί τη χρησιμοποίησαν. Μου αναφέρουν διάφορους λόγους: άλλοι βελτιώνουν τη σύνταξη κειμένου στα Αγγλικά, άλλοι οργανώνουν δεδομένα, ενώ κάποιοι γράφουν ολόκληρες εργασίες με τη βοήθειά της — με την υποχρέωση πάντα να ελέγχουν το τελικό αποτέλεσμα. Άλλοι, πάλι, την απορρίπτουν συνειδητά. Η ποικιλία αυτή είναι αναμενόμενη και δείχνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν πρέπει να εντάσσεται σε ένα ενιαίο “καλούπι” χρήσης. Χρειάζεται κριτική σκέψη και ευελιξία».
– Αντιμετωπίζετε την Τεχνητή νοημοσύνη ως απειλή ή ως ευκαιρία;
«Δεν τη φοβάμαι. Είμαι ένθερμος υποστηρικτής της τεχνητής νοημοσύνης, αρκεί να χρησιμοποιείται με σύνεση και υπευθυνότητα. Αυτό που με προβληματίζει δεν είναι η ίδια η τεχνολογία, αλλά η ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται και οι κοινωνικές επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσει. Το βλέπω ήδη στη δουλειά μου: σχεδιάζουμε κυκλώματα με τη βοήθεια εργαλείων AI που παλαιότερα απαιτούσαν 12 μήνες και τώρα γίνονται σε 1-2 μήνες. Αυτό αλλάζει ριζικά τη φύση της εργασίας. Δεν πρόκειται για απώλεια θέσεων, αλλά για μετασχηματισμό τους. Η μεγαλύτερη ανησυχία μου αφορά τη νέα γενιά — τα παιδιά μου. Τι σπουδές θα πρέπει να ακολουθήσουν, όταν πολλά από τα σημερινά επαγγέλματα δεν θα υφίστανται σε λίγα χρόνια;»
.
– Τι μήνυμα θα σ
«Ακόμα κι αν τη βλέπουν ως απειλή, θα τους ενθάρρυνα να την αντιμετωπίσουν ως ευκαιρία. Στην Ελλάδα υπάρχει σπουδαίο επιστημονικό δυναμικό και πολίτες που δείχνουν ενεργό ενδιαφέρον στις νέες τεχνολογίες. Η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει επομένως να αντιμετωπιστεί «δημοκρατικά» — να είναι αντικείμενο συμμετοχής όλων, όχι μόνο λίγων ειδικών. Από τους φοιτητές και τους νέους επαγγελματίες, μέχρι τους υπερήλικες που μαθαίνουν να τη χρησιμοποιούν στην καθημερινότητά τους, η AI πρέπει να είναι ανοιχτή, κατανοητή και να υπηρετεί τον άνθρωπο».