Ο σκοπός της επικοινωνίας είναι, όταν παρατηρώ επιχειρηματολογούμε, να πείσουμε τον συνομιλητή μας, ή κάνω λάθος;
Ετσι λοιπόν:
Οσοι αναρτούν ή σχολιάζουν με “επιχειρήματα”, του τύπου: “χούντα κούλη”, “η χειρότερη κυβέρνηση ever”, “κράτος δολοφόνων”, “η Ελλάδα πένεται”, “η κυβέρνηση των σκανδάλων” κλπ, λέτε να προβληματίζουν λίγο ή πολύ τους υποστηρικτές του Μητσοτάκη;
Οσοι αναρτούν ή σχολιάζουν με “επιχειρήματα”, του τύπου: “Θα βαρεθείτε να τον βλέπετε πρωθυπουργό”, “Καπάρωσε την επόμενη τετραετία”, “Ψέκια στις τρύπες σας”, “Να τι πέτυχε ο Μητσοτάκης”, “Μεγάλη τύχη για την Ελλάδα που τον έχει”, κλπ, λέτε να προβληματίζουν λίγο ή πολύ τους εχθρούς του Μητσοτάκη;
Μη σπαζοκεφαλιάζετε, εδώ είμαι εγώ για να σας βοηθήσω. Η απάντηση και στα δύο παραπάνω ερωτήματα είναι ΟΧΙ.
Οι δύο πλευρές είναι ταμπουρωμένες σε άπαρτες θέσεις και οποιαδήποτε πρεσβεία ή αγγελιαφόρος σταλεί θα εξοντωθεί πριν καν φτάσει στα μισά.
Εγώ, ένας κοσμοκαλόγερος λιτοδίαιτος παλαιομοδίτης, με laptop ως “ομφάλιο λώρο” με τον τεχνολογικό κόσμο, παραμένω ψύχραιμος, προσκολημμένος στις ξεπερασμένες μεθόδους του πραγματισμού, της κοινοβουλευτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας, του κοσμικού κράτους, του σεβασμού της παράδοσης, της πατρίδας και των θεσμών και αφού μπανιαριστώ, χτενιστώ, βάλω deodorant, στοματικό διάλυμα και καθαρά υποδήματα, (ένας άντρας άλλωστε δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από ένα καλό κούρεμα και ένα καλό ζευγάρι παπούτσια, καλό ε; ), όταν έλθει η ώρα της εξουσίας μου, χωρίς ποτέ να χάνω το ραντεβού μαζί της, ρίχνω ένα χαρτάκι που το λένε “ψήφο” στην κάλπη, ως συμπυκνωμένη δήλωση των πολιτικών μου θέσεων.
Και μετά ξαναγυρίζω στη ρουτίνα της παροδικής ζωής μου, ευγνώμων, (ως συνταξιούχος ειδικά), που οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, ξέρετε, αυτοί που δεν βρίσκουν καιρό για συμμετοχή σε διαδηλώσεις και πορείες, εξακολουθούν να παράγουν πλούτο από τον οποίο εξαρτάται η παροχή της σύνταξής μου.
Γιώργος Χότος
Ομ. καθηγτής Πανεπιστημίου Πατρών