Όταν μια πολιτικός που έχει οικοδομήσει τη δημόσια εικόνα της πάνω στις λέξεις «δικαιώματα», «αξιοπρέπεια» και «προστασία των αδυνάμων» βρίσκεται αντιμέτωπη με καταγγελία για εργασιακό bullying και απλήρωτη εργαζόμενη, τότε δεν πρόκειται για μια απλή είδηση, πρόκειται για μια δοκιμασία αξιοπιστίας.
Για χρόνια, η ρητορική της ήταν σταθερή και ηχηρή. Καταγγελίες για εργοδοτικές αυθαιρεσίες, παρεμβάσεις υπέρ των ευάλωτων, δημόσιες τοποθετήσεις γεμάτες ευαισθησία. Η εικόνα μιας πολιτικού που δεν συμβιβάζεται με την αδικία, που στέκεται δίπλα σε όσους δεν έχουν φωνή.
Και ξαφνικά, μια εργαζόμενη καταγγέλλει πίεση, απαξίωση, καθυστερήσεις ή και μη καταβολή δεδουλευμένων. Αν οι καταγγελίες ευσταθούν, δεν μιλάμε για «παρεξήγηση». Μιλάμε για σύγκρουση λόγων και πράξεων. Για μια ρωγμή ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την ιδιωτική συμπεριφορά.
Το εργασιακό bullying δεν είναι όρος για πολιτικές ομιλίες, είναι μια καθημερινή αθόρυβη μορφή βίας που διαβρώνει την αξιοπρέπεια. Δεν αφήνει μώλωπες στο σώμα, αλλά χαράζει βαθιά την ψυχολογία και η απλήρωτη εργασία δεν είναι διαχειριστική λεπτομέρεια· είναι παραβίαση της βασικής αρχής δικαιοσύνης που κάθε πολιτικός ορκίζεται να υπερασπίζεται.
Η πολιτική, όμως, δεν κρίνεται μόνο από τα νομοσχέδια και τις δημόσιες παρεμβάσεις. Κρίνεται από τη συμπεριφορά απέναντι στον πιο αδύναμο μέσα στον ίδιο τον κύκλο εξουσίας. Από τη συνέπεια ανάμεσα σε αυτά που λες και σε αυτά που πράττεις.
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για: ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ
Σε μια εποχή όπου η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια και αυθεντικότητα, η υποκρισία δεν είναι απλώς ελάττωμα χαρακτήρα, είναι πολιτικό ρίσκο διότι η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με συνθήματα χτίζεται με συνέπεια και όταν η συνέπεια καταρρέει, οι λέξεις αδειάζουν από νόημα.
Αν η υπεράσπιση των δικαιωμάτων δεν ξεκινά από το ίδιο σου το γραφείο, τότε δεν είναι αρχή, είναι επικοινωνία και η επικοινωνία, όσο επιδέξια κι αν είναι, δεν μπορεί για πολύ να κρύψει την πραγματικότητα.
Η πολιτική αξιοπρέπεια δεν φοριέται σαν κοστούμι, η την έχεις ή αποκαλύπτεσαι.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ
Στέλεχος ΝΔ – ΠΑΤΡΑ
