ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ:
Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου σήμερα και θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σας.
Τέλειωσα το μονοθέσιο σχολείο ενός μικρού παραθαλάσσιου χωριού (Παρ. Πλατάνου) τέλη της δεκαετίας του 70. Είχαμε τότε στη μοναδική κοινή αίθουσα για όλους τους μαθητές μια βιβλιοθήκη με βιβλία λογοτεχνίας πολλών σελίδων χωρίς εικονογράφηση. Με την παραίνεση του δασκάλου μας διαβάζαμε Πηνελόπη Δέλτα, Μεν. Λουντέμη και Ν. Καζαντζάκη.
Μπορεί τα πολυσέλιδα, χιλιοδιαβασμένα βιβλία να μην είχαν εικόνες, με την φαντασία μας, όμως, και χάρις στις παραστατικά καλογραμμένες σελίδες των βιβλίων, δημιουργούσαμε εικόνες, φανταζόμαστε και μεταφερόμαστε στην εποχή συνοδοιπορώντας με τους χάρτινους ήρωες.
Τον συγγραφέα τον γνωρίζαμε ως όνομα. Ούτε που μπορούσαμε να φανταστούμε τη μορφή του. Ούτε να ονειρευτούμε ότι θα συνομιλούσαμε μαζί του και θα τον ρωτούσαμε πράγματα.
Κι, όμως διαβάζαμε!
📍 ⏳ Δείτε και άλλες ειδήσεις για Αναστασία Ευσταθίου
Χρόνια, μετά, (Μάρτιος 2026) καλεσμένη στο δημ. σχολείο των Φαρρών στον Δ. Ερυμάνθου ένιωσα ευεργετημένη, καθώς ένα ολόκληρο σχολείο με υποδέχτηκε στο Πολιτιστικό κέντρο της κωμόπολης ως δημιουργό. Δάσκαλοι και μαθητές με αγκάλιασαν, γνώρισαν τους ήρωες των βιβλίων μου και οι μαθητές των τάξεων παρουσίασαν αποσπάσματα από βιβλία που είχαν επεξεργαστεί στην τάξη.
Βιβλιο-δράσεις που ενέπλεξαν δημιουργικά όλη τη σχολική μονάδα και συνάμα βελτίωσαν τη λειτουργία της (δανειστικής) βιβλιοθήκης. Ως ελάχιστο ευχαριστώ ανταπέδωσα με βιβλία για να ονειρεύονται οι μαθητές του σχολείου. Έπαιξα με τα παιδιά το φιλαναγνωστικό παιχνίδι του Άλκη του σαλίγκαρου, το παιχνίδι έκδοσης του βιβλίου και φυσικά μοιράστηκα τα “μυστικά της συγγραφής” μαζί τους σε συνέντευξη που μου πήραν.
Τα σημερινά παιδιά στα σχολεία έχουν ανάγκη από την παρουσία ενός/μιας συγγραφέα, καθώς αποτελεί ένα πρόσωπο που επιδρά καθοριστικά στην οικοδόμηση του εαυτού τους και στην ενίσχυση της εσωτερικής φωνής τους, ιδιαίτερα για εκείνα τα παιδιά που θέλουν να γράψουν και να εκφραστούν.
Χάρηκα τόσο πολύ την επίσκεψή μου σε εκείνο το πολύβουο επαρχιακό σχολείο με τους υποψιασμένους δασκάλους του και τα “ατρόμητα” παιδιά που πάνε κόντρα στους καιρούς των πληκτρολογίων… κι, όμως διαβάζουν και σήμερα γιορτά-ΖΟΥΝ, όπως όλοι εμείς που εμπλεκόμαστε με το βιβλίο!