“Η Ευρώπη δεν μπορεί να στηρίζεται στο σύστημα που βασίζεται σε κανόνες ως τον μόνο τρόπο για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, δεν μπορεί πλέον να είναι θεματοφύλακας της τάξης που βασίζεται σε κανόνες”:
Αυτά δήλωσε η Φον ντερ Λάιεν στην προσπάθεια της να σύρει την ΕΕ σε ένα κόσμο χωρίς κανόνες, στον κόσμο του Τραμπ.
Η πρόταση της έρχεται σε άμεση αντίθεση με τις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ και τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία επαναπροσδιόρισε τον εξωτερικό ρόλο της ΕΕ ως “βασισμένο στον σεβασμό των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου”. Πρόκειται για ιστορική απόκλιση από τη θεμελιώδη λογική της ΕΕ, η οποία χτίστηκε με βάση την ίδια αρχή: δεσμευτικοί κανόνες, θεσμοί υπεράνω των κρατών, διαφορές που επιλύονται με το νόμο και όχι με την εξουσία. Η αμφισβήτηση της, στις εξωτερικές σχέσεις, σημαίνει αμφισβήτηση της ίδιας της αρχιτεκτονικής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Τρεις οι συνέπειες :
1. Για την πολιτική κατεύθυνση της ΕΕ: η Ursula επέλεξε τον άξονα Merz-Μeloni αντί του Sánchez-Macron. Δηλαδή πολιτική ισχύος αλα Τραμπ, αντί για αρχή της πολυπολικότητας.
2. Για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση: μια Ένωση που αναστέλλει τη δική της κανονιστική λογική για γεωπολιτικό ζήτημα, δεν την ανακτά εύκολα.
3. Η εξαίρεση γίνεται η νέα κανονικότητα.
(Πρωτοσέλιδο της ισπανικής El Diario, που μου έστειλε ο Lefteris Stoukogeorgos )
Το αντιπολεμικό κίνημα στην Ευρώπη και την Ελλάδα είναι προυπόθεση επιβίωσης των λαών με Ειρήνη. Τη μόνη δυνατή συνθήκη επιβίωσης.
Το χθεσινό διάγγελμα Τραμπ , οι λέξεις -οι ΛΕΞΕΙΣ- που χρησιμοποιούσε δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού.
Ή ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα ή πείνα, φτώχεια, προσφυγιά, θάνατος.
Σία Αναγνωστοπούλου
τ. αν. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
