Εν πολλοίς αναμενόμενη, χαρακτηρίζουν διπλωματικές πηγές την- από 16 Φεβρουαρίου 2026- επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.
Όπως μάλιστα σχολίασαν επιπροσθέτως, δεν προκαλεί έκπληξη.
«Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές, πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας για μια ακόμη φορά τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ», τονίζουν χαρακτηριστικά.
Οι διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για: ΟΗΕ
Σημειώνεται ότι οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές της Ελλάδας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Καταλήγουν δε ότι η Τουρκία θα πρέπει να συμμορφωθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας, της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη, τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε με τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της ᾽᾽Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου᾽᾽, η και άλλο τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε μέσω του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας–Κράτους της Λιβύης για την Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019.
Οι ισχυρισμοί της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας και της αντιπροσωπείας της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου στις προαναφερθείσες επικοινωνίες τους, οι οποίοι προϋποθέτουν ότι τα νησιά διαθέτουν αυτομάτως πλήρη θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας όπου και αν βρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη συναφή διεθνή νομολογία.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας εκ μέρους της Ελλάδας, καθώς και οι υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, όπως επαναλήφθηκαν προσφάτως με τις ρηματικές διακοινώσεις της, αναφορικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, καταδεικνύουν την παραγνώριση της αρχής της ευθυδικίας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης θαλασσίων ορίων και την αγνόηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας.
Περαιτέρω, η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και προσβάλλει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη και ανυπόστατη.
Όσον αφορά το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που ανακοίνωσε η Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που προσδιορίζονται σε αυτό παραβιάζουν τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία.
Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ΕΛΛΑΔΑ
«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη» αναφέρουν διπλωματικές πηγές σχετικά με την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».
Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, «η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη».
Και υπογραμμίζουν πως «Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».
Σημειώνεται πως η τουρκική επιστολή αναφέρεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, επισημαίνει πως η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλάσσιων περιοχών της και τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και αναφέρει πως οι μονομερώς χαρακτηρισμένες εγχώριες νομοθεσίες και πρακτικές άλλων χωρών δεν είναι δεσμευτικές για την Τουρκία.
Διαβάστε σχετικά