Στα Μεστά της Χίου, κατά το έθιμο του «Αγά» που πραγματοποιείται κάθε Καθαρή Δευτέρα και περιλαμβάνει «δίκες» για παραπτώματα με την επιβολή συμβολικών ποινών, ένας συνταξιούχος γιατρός φέρεται να προέβη σε ρατσιστικά σχόλια ενώπιον του διοικητή του νοσοκομείου Χίου, Χρ. Τσιαχρή, ο οποίος παρακολουθούσε τη διαδικασία, όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Όπως αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, «ο κύριος αυτός, 20 μέρες μετά το τραγικό ναυάγιο ανοιχτά του νησιού, είπε πως ο “δικαζόμενος” διοικητής “είναι ο υπεύθυνος που πνιγήκανε 15 μετανάστες”, που “και λίγοι ήτανε” και “έπρεπε να φύγουνε όλοι”». «Και συνέχισε ακάθεκτος: “και τώρα θα πάει δίπλα στον Άδωνι, για να μάθει και ο Άδωνις να πνίγει κόσμο”», συμπληρώνει.
«Ο διοικητής του νοσοκομείου Χίου δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει, αποδεχόμενος έτσι να γίνει κομμάτι του μισάνθρωπου “αστείου”. Κι ας έζησε κι ο ίδιος από κοντά τα όσα τραγικά διαδραματίστηκαν στο νοσοκομείο το οποίο διοικεί, μετά το πολύνεκρο ναυάγιο στις 3 του Φλεβάρη με τα ακόμη αναπάντητα ερωτήματα. Να τον χαίρεται τον διοικητή του ο υπουργός Υγείας, ο οποίος άλλωστε είναι κι εκείνος που τον επέλεξε πέρσι….», σχολιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει με δυο υστερόγραφα:
«ΥΓ1. Συγχαρητήρια στη νεαρή γυναίκα που βρήκε το σθένος να ανέβει και να μιλήσει δημόσια ενώπιον εκατοντάδων ανθρώπων χαρακτηρίζοντας ντροπή να κάνουμε “χαβαλέ” με τον χαμό τόσων ανθρώπων.
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για: ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Μετά την κυκλοφορία των πλάνων, ο Παντελής Φυκάρης, που ανέδειξε το θέμα, ανάρτησε απάντηση του γιατρού, κατά την οποία ο ίδιος αναφέρει:
«Αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω μια βαθιά και ειλικρινή συγγνώμη για ένα σχόλιο που δεν με τιμά ούτε ως άνθρωπο, ούτε ως γιατρό. Μετά από 40 χρόνια στις επάλξεις των νοσοκομείων, παλεύοντας καθημερινά για κάθε ζωή, υπέπεσα σε ένα ασυγχώρητο σφάλμα λόγου και ύφους.
Το σχόλιο μου για τους νεκρούς στη Χίο, η οποία έγινε σε μια στιγμή ιδιωτικής χαλάρωσης και υπό μορφή σάτιρας, με θλίβει αφάνταστα τώρα που το αναλογίζομαι με καθαρό μυαλό.
Το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν βρισκόμουν στο χειρουργείο παλεύοντας για τις ζωές των επιζώντων του ίδιου ναυαγίου, δεν αποτελεί δικαιολογία.
Αντίθετα, κάνει το ατόπημά μου ακόμα πιο βαρύ, καθώς γνωρίζω καλύτερα από τον καθένα την αξία της ανθρώπινης ζωής.
Ζητώ συγγνώμη από τις οικογένειες που πονούν και από όσους δικαίως αγανάκτησαν. Η πραγματική μου ταυτότητα βρίσκεται στις χιλιάδες ώρες που έχω αφιερώσει σώζοντας ανθρώπους χωρίς διακρίσεις, και θέλω να πιστεύω ότι μια κακιά στιγμή δεν ακυρώνει τις αξίες μιας ολόκληρης ζωής».
