Ο Ιάκωβος Μίρμαν, Ολλανδός στην καταγωγή και Έλληνας στην ψυχή, έχει καταφέρει να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας του Κρίνου Δυτικής Αχαΐας. Από την πρώτη στιγμή, που εγκαταστάθηκε στην περιοχή, αφιέρωσε τον χρόνο του στην ενίσχυση του Εθελοντισμού και της Πολιτικής Προστασίας.
Με προϋπηρεσία στην Πυροσβεστική της Ολλανδίας και εμπειρία στη διαχείριση επικίνδυνων περιστατικών, εντάχθηκε στην τοπική Εθελοντική Ομάδα Δασοπυροσβεστών, προσφέροντας τις γνώσεις του.
Λέει στο Patrapress.gr:
«Τον πρώτο χρόνο, που εγκαταστάθηκα, ο χρόνος μου ήταν κυρίως αφιερωμένος στις επισκευές του νέου μου σπιτιού. Γνώρισα τον Πρόεδρο της Κοινότητας Σπ. Καραχάλιο. Ο λόγος, που αποφάσισα να ζήσω στον Κρίνο είναι το φυσικό περιβάλλον, η κοντινή θάλασσα και το βουνό της Μόβρης όπου είναι προσβάσιμο για ένα σύντομο περίπατο ή για μια βόλτα με το ποδήλατό μου, συνήθεια καθημερινή για εμένα».
📍 ⏳ Το Χρονικό της Είδησης: TOP
Για το πώς αποφάσισε να ενταχθεί στην Ομάδα Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Κρίνου, σημειώνει: «Η προσφορά δεν είναι καθήκον, αλλά τρόπος ζωής. Καθώς είχα αρκετό ελεύθερο χρόνο, αποφάσισα να ενταχθώ.Ήθελα να αξιοποιήσω την εμπειρία μου, καθώς στην Ολλανδία υπηρέτησα ως Πυροσβέστης σε Ειδική Ομάδα, που χειριζόταν επικίνδυνα υλικά σε Διυλιστήριο.Η προσφορά, για μένα, δεν είναι απλώς καθήκον, αλλά τρόπος ζωής. Εδώ, στον Κρίνο Αχαΐας, βρήκα τον τόπο και τους ανθρώπους ,που μου δίνουν την ευκαιρία να προσφέρω και να ανήκω. Ανιδιοτελής προσφορά στον τόπο».
Η πιο δύσκολη στιγμή στην εθελοντική του πορεία ήταν η μεγάλη φωτιά στη Δυτική Αχαΐα, οπου η φωτιά πλησίασε πολύ κοντά στο χωριό, και η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη και τρομακτική.
«Δράσαμε οργανωμένα και αποτελεσματικά. Έχοντας εμπειρία από την Ολλανδία, όπου εκεί, όλα τα χωριά διαθέτουν πλήρως εξοπλισμένους και συντηρημένους Σταθμούς Πυροσβεστικής, σε αντίθεση με την Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά, με τον Πρόεδρο και τους κατοίκους παρήχαμε ασφάλεια και προστασία».
«Έίναι καλό να προσφέρουμε στον τόπο μας και να τον προστατεύουμε. Γι’ αυτό παροτρύνω τους νέους να γίνουν εθελοντές» καταλήγει.
