Οι εκδόσεις Αρμός και το βιβλιοπωλείο Γωνιά του βιβλίου-Παπαχρίστου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Παναγιώτη Φράγκου με τίτλο:
Μελαία ,
ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΝΕΦΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΛΑΓΗΣ
Μια αληθινή ιστορία
📍 ⏳ Δείτε και άλλες ειδήσεις για ΒΙΒΛΙΟ
Την Κυριακή 19 Απριλίου 2026 ώρα 18:00 στην “Στέγη Γραμμάτων Κωστής Παλαμάς” Κορίνθου 241, Πάτρα.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, Ραδιοφωνικός Παραγωγός, Συγγραφέας
Βίκυ Κρούσκα, Φιλόλογος, Συγγραφέας
Γεωργία Πετροπούλου, Φιλόλογος, Διευθύντρια Γαλλικού Ινστιτούτου Πατρών Μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Άμυνας DCI
Διαβάζει η Αφροδίτη Σκαλτσά – Δημητρακοπούλου, Βιβλιοκριτικός -αναγνώστρια.
Συντονίζει η Ελευθερία Στεργιοπούλου, Ραδιοφωνική Παραγωγός.
Φράγκος Παναγιώτης βιογραφικό:
Ο Παναγιώτης Φράγκος γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά τέλη του 1948.
Στη μνήμη του παραμείνανε οι ολάνθιστοι πανσέδες στις πρασιές του νηπιαγωγείου του.Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο ΕΚΠΑ και Δημοσιογραφία και Δημόσιες σχέσεις στο Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο. Εργάσθηκε ως δημόσιος υπάλληλος σε φερώνυμο υπουργείο. Το «Μελαία, ένας κόσμος νέφους και καταλλαγής – μία πραγματική ιστορία», είναι το δεύτερο βιβλίο του, που εκδίδεται μετά το «Ο Στεναγμός του Ίκαρου», 2024, εκδόσεις Μωβ σκίουρος.
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Μια αληθινή ιστορία.Πραγματική Ιστορία, γίνεται μυθιστόρημα. Φονική καταιγίδα, σκοτώνει τουςγονείς μπρος στα μάτια των μικρών παιδιών τους. Η ψυχή τους σημαδεύεταιδιαφορετικά. Το χρέος στην αδελφή σημαδεύει το αγόρι. Το τραύμα παίρνειτη λαλιά του κοριτσιού, το κάνει την «τρελή του χωριού». Η δυναμική τηςγλώσσας, η ηθογραφική και ψυχολογική εμβάθυνση στους χαρακτήρες, η ως τα όρια του κυνικού περιγραφή των συνθηκών της χώρας, το 2ο μισό του 20ου αιώνα, η «ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ», που δεν ανέχεται τους «ασθενείς» και λιπαίνει την παθογένεια της κοινωνίας, παρακινεί τον ψυχοθεραπευτή Γιώργο Γιαννούση, να αποτυπώσει σε επίμετρο, στο τέλος τουέργου τις σκέψεις του. Οι φυλακίσεις, τα άσυλα, η ανέχεια, η ηλιθιότητατης εξουσίας, βάζουν τη βούλα τους, στην ψυχή της ΚΟΙΝΩΝΊΑΣ.
«Πεινούσε. Πεινούσαν. Άνθρωποι, τοπία, πετούμενα και σερνάμενα, εξουσιαστές και θύματα, ψυχές και σώματα. Τίποτα δεν ανάσαινε… Όλα πλοκάμια μιας ξεδιάντροπης, ανεξέλεγκτηςεξουσίας… Ερχόταν η δεύτερη παρουσία του ανθρώπου στην αχρειότητά του… Χόρεψε τα πάθη σου Μελαία, ζήτα και πιε κρασί φεγγαροβαπτισμένο… Φεύγα Μελαία, πιε κρασί Μελαία…– Μελαία πετά… Σελήνη τρώει…
