Μέρες προσμέναμε να κάνουμε γιορτή,
έστω για λίγο αν ήταν μπορετό,
τον εαυτός μας ν’ αναστήσουμε.
Κι ήλθε επιτέλους η μαγική στιγμή…
Φορέσαμε τα πρόσωπα με βιάση,
όλο χαρά γεμίσαμε στους δρόμους,
χαμόγελα σκορπίσαμε παντού.
Κλάψαμε, ουρλιάξαμε, γίναμε σκωπτικοί
χορέψαμε δίχως φραγμούς,
σαν να ‘ταν ο τελευταίος μας χορός,
απωθημένα σβήσαμε ολόκληρης χρονιάς…
Γοργά ξεφτίσανε οι ξέγνοιαστες στιγμές,
με θλίψη κρεμάσαμε τα πρόσωπα ψηλά,
τις μάσκες πάλι βάλαμε τις αποκρουστικές,
που για την επιβίωση φοράμε κάθε μέρα.
Του χρόνου πάλι, να είμαστε καλά,
σαν έλθουν οι αποκριές,
θα ξανασυναντήσουμε τους εαυτούς μας
όσοι από εμάς αντέξουμε,
όσοι δεν χάσουμε για πάντα
τ’ αληθινά τα πρόσωπά μας.
ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΦΑΛΤΑΚΑΣ
ΠΟΙΗΤΗΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (ΑΙΓΙΟ)
